سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی مهندسی عمران و توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

محمودرضا شقاقیان – دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات فارس

چکیده:

در اکثر مناطق خشک و نیمه خشک منابع آب زیرزمینی سهم عمده ای در تامین نیازهای ابی در بخشهایکشاورزی شرب و صنعت ایفا می نمایند دشت شیراز که با مساحت ۲۶۱ کیلومتر مربع در جنوب غربی ا یران واقع گردیده است با تامین ۷۱ درصد از نیازهای ابی از ذخایر اب زیرزمینی از این قاعده مستثنی نمی باشد از این رو ارائه مدلهای مناسب زمانی و مکانی منطبق بر واقعیت از ابزارهای غیر قابل اجتناب در بخشهای مختلف مدیریتی توسعه این منطقه به حساب می اینددراین تحقیق دو مدل مکانی کریجینگ عادی به عنوان نماینده مدلهای زمین اماری و مدل فازی سوگنو به عنوان نماینده مدلهای هوش مصنوعی برای تعیین تراز آب زیرزمینی در نقاط مختلف دشت با یکدیگر مقایسه گردیده اند بدین منظور ابتدا شاخص مناسبی که بتواند نماینده مناسبی برای تراز آب زیرزمینی در دوره مطالعه باشد انتخاب می گردد. پس از آن برای مقایسه دو روش با استفاده از روش اعتبار سنجی متقابل میانیگن نسبی مربع خطاها RMSE برای دو روش مقادیر به ترتیب ۰/۰۷۵۱ و ۰/۰۷۶۰ بدست می اید. این مقادیر نشان از تعادل این دو روش نسبت به یکدیگر دارد.