سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس ملی مدیریت بحران، زلزله و آسیب پذیری اماکن و شریانهای حیاتی

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

رامین عزیزی – کارشناس ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشگاه تهران
علی بایبوردی اقدم – کارشناس ارشد مدیریت در سوانح طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

اسکان موقت و دایم از جمله مهمترین اقداماتی است که بعد از وقوع زلزله صورت می پذیرد دراین فرایند فراهم نمودن رضایت بازماندگان از نظر اجتماعی، روانی و اقتصادی اهمیت فراوانی دارد و باید با رعایت اصول تهیه سرپناه پس از تهیه به این رضایت دست یافت در سال ۱۹۹۹ دو زلزله در منطقه بوقوع پیوست که در اردبیل با شدت ۵/۵ در کوجالی به شدت ۷/۵ در مقیاس ریشتر ثبت شد پس از وقوع زلزله ستادهای حوادث غیرمترقبه دو کشور به یاری آسیب دیدگان پرداختند درایران به دلیل مدیریت نامناسب و عدم توجه به خواست بازماندگان و اصول اسکان بعد از زلزله هم اکنون بسیار ی از خانه های ساخته شده در مناطق زلزله زده بعد از گذشت ده سال خالی از سکنه می باشد. درحالیکه در ترکیه با ایجاد شهرکهای اسکان موقت برای آسیب دیدگان سرپناه موقت ایجاد کرده و با برنامه ریزی مناسب به ساخت خانه های دایمی برای بازمانگان پرداختند. در این مقاله به بررسی نقاط ضعف و قوت اقدامات اسکان موقت و دایم در دوکشور خواهیم پرداخت و به عواملی که باعث موفقیت و شکست اسکان و بازسازی شده است اشاره می کنیم.