سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: چهاردهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی برق ایران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

مسعود شاکری – دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی مالک اشتر
محمدعلی شاهی آشتیانی – استادیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر
سیدحسین ساداتی – استادیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده:

دراین مقاله از روشهای کنترل فازی کلاسیک PID و ترکیبی از کنترلرهای فازی و کلاسیک در طراحی کنترلر طولی هواپیما استفاده شده است وظیفه اصلی هریک از این کنترلر ها کاهش ارتفاع و تنظیم نرخ نزول هواپیما درفازهای گلاید (Glide Slope و فلر می باشد در واقع هریک از کنترلر های طولی فوق از دو کنترلر تشکیل می شوند به این صورتکه ابتدا مقدار خطای ارتفاعه و نرخ آن نسبت به مقدا رمرجع وارد کنترلر اول شده و میزان زاویه پیچ لازم برای هدایت هواپیما به سمت مسیر مبنا تولید می شود سپس مقدار خطای زاویه پیچ و نرخ پیچش وارد کنترلر دوم شده و در نهایت میزان انحراف الویتور لازم توسط کنترلر دوم تولید شده هواپیما را به ارامی به باند فرود هدایت کرده و فرودی مناسب را برای مسافران فراهم می آورد.