سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش ملی تغییر اقلیم و تاثیر آن بر کشاورزی و محیط زیست

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

صدقعلی زمانی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آ.ش
احمد بایبوردی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آ.ش
رسول احمدی عدلی – کارشناس ارشد مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی آ.ش
مریم بهداد – کارشناس ارشد دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان اصفهان

چکیده:

گازهایکربن دار نظیر دی اکسید کربن و متان جزو مهمترین گازهایی هستند که باعث ذخیره حرارت در جو زمین می شوند براین اساس هرچه میزان این گازها درجو افزایش یابد مثلا به دلیل مصرف سوختهای فسیلی جو زمین گرمتر می شود از آنجایی که جهان همچنان به مصرف سوختهای فسیلی وابسته است میزان کربن وارد شده به جو با روندی به مراتب بیشتر از آنچه طبیعت قدرت دفع آن را داشته باشد ادامه دارد بنابراین هر عاملی که تبواند مستقیم یا غیرمستقیم کربن اضافی را از جو خارج کند باعث کند شدن اثر گلخانه ای می شود مونواکسید کربن گازی است بی رنگ و بی بو که حاصل احتراق ناقص ذغال و سوختهای فسیلی است هیپوکسی که بوسیله مونواکسید کربن ایجاد میشود منجر به نارسایی در اعمال حسی و عضلات مثل مغز، قلب، جدار داخلی عروق خونی و پلاکت ها می شود.