سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۶

نویسنده(ها):

رضا نادری – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه صنعتی شاهرود
بهنام کریمی فرزقی – دانشجوی کارشناسی ارشد ژئوتکنیک دانشگاه سمنان
مسعود نیازپور – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه

چکیده:

امروزه برای پایدارسازی جدارهای قائم و شیبدار از روشهای گوناگونی استفاده می شود یکی از رایج ترین این روشها میخکوبی است جدارهای میخ کوبی شده برای عمق بیش از ۱۰ متر دارای توجیه اقتصادی می باشند از جمله عوامل موثر برضریب اطمینان جدارهای میخ کوبی شده طول میخ ، قطر میخ، فاصله بین میخ ها، و … می باشد در کارهای اجرایی میخ کوبی بصورت یکنواخت صورت میگیرد و طول و قطر میخ ها در ارتفاع ثابت است این روش تا حدودی غیراقتصادی است دراین مقاله سعی بر آن است که با استفاده از روش اجزای محدود سیستم میخکوبی یکنواخت و غیریکنواخت از لحاظ ضریب اطمینان مورد مقایسه قرارگیرد. و موثرترین محل افزایش طول و قطر در ارتفاع تعیین گردد.