سال انتشار: ۱۳۹۴

محل انتشار: کنفرانس ملی مهندسی عمران و محیط زیست

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

رسول افشون – کارشناس ارشدژئوتکنیک دانشگاه صنعتی اصفهان

چکیده:

امروزه برای بهبود ظرفیت باربری بسترهای خاکی روشهای گوناگون و جدیدی ارائه گردیده شده است. از جمله این روشها می توان به راهکارهای مکانیکی و شیمیایی اشاره کرد. یکی از این راهکارهای مکانیکی استفاده از ژئوسنتتیک ها برای مسلحکردن خاک زیر پی است. از پرکاربردترین محصولات ژئوسنتتیکی می توان به ژئوگریدها اشاره کرد. در این تحقیق نیز برای بهبود ظرفیت باربری بستر از ژئوگرید استفاده شده است. تاکنون توجه کمی به خاک هایی شده است که درآنها تغییرات محلی در شرایط سطحی منجر به بوجود آمدن پاکت های نرم یا حفره در خاک گردیده است. از جمله عوامل بوجود آمدن چنین شرایطی، فعالیت های طبیعی یا دستکاری شده بشر می باشد. اندازه و موقعیت پاکت نرم می تواند خیلی وسیع باشد و وجود پاکت نرم می تواند باعث خطر زیاد و جابجایی های غیر قابل تحمل زمین شود. هدف از این تحقیق مقایسه عملکرد پی مربعی و پی نواری واقع بر بستر ماسه ای شامل پاکت نرم، پس از تسلیح میباشد. در راستای نیل به این هدف ظرفیت باربری پی سطحی در حالت اول روی بسترماسه ای بدون پاکت نرم و تسلیح، در حالت دوم روی ماسه شامل پاکت نرم و بدون تسلیح و در حالت سوم روی بستر ماسه ای شامل پاکت نرم و تسلیح مورد بررسی قرار گرفت. ظرفیت باربری بهدست آمده در حالت اول با ظرفیت باربری به دست آمده در حالات دیگر مقایسه گردید. در حالت دوم موقعیت پاکت نرم از کف پی و همچنین ابعاد پاکت نرم مورد بررسی قرار گرفت و در حالت سوم بهینه پارامترهای تسلیح به منظور رسیدن به ظرفیت باربری بیشینه و کاهش نشست بستر ماسه ای مورد بررسی واقع شدند