سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین همایش ملی بیابان

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

احسان زندی اصفهان – استادیار پژوهش، بخش تحقیقات مرتع، موسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور
حسین آذرنیوند – دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

چکیده:

شناسایی گونه های مقاوم در برابر تنشهای محیطی جهت استفاده در برنامه های اصلاح و احیاء مراتع مناطق خشک و نیمه خشک اجتناب ناپذیر است. در این تحقیق چگونگی میزان مقاومت به خشکی و اثر آن بر روی جوانه زنی، طول ریشه چه و ساقه چه سه گونه مرتعی به نامهای Agropyron desertorum، Secale montanum و Agropyron elongatum مورد بررسی قرار گرفت. برای ایجاد پتانسیلهای خشکی از پلی اتیلن گلیکول (PEG 6000) استفاده شد. از هر گونه تعداد ۱۰۰ بذر در ۴ تکرار (ظرف پتری) بر روی کاغذ صافی در ژرمیناتور کشت گردید. طرح آزمایش به صورت فاکتوریل با پایه کاملا تصادفی، در چهار تکرار و ۶ سطح خشکی (۰، ۰٫۱-، ۰٫۳-، ۰٫۶-، ۰٫۹- و ۱٫۲-) مگاپاسکال انتخاب گردید. نتایج آزمایش نشان می دهد که بالاترین مقدار جوانه زنی در پتانشیل خشکی صفر (شاهد) با مقدار ۶۹% بوده است. با کم شدن مقادیر پتانسیل آبی، جوانه زنی به شکل معنی داری کاهش یافت (۰٫۰۱P<). طول ریشه چه و ساقه چه نیز از همین روند پیروی نمودند. با توجه به نتیجه بدست آمده از تجزیه و تحلیلهای آماری مولفه های جوانه زنی مشخص گردید که مقاومترین گونه ها به ترتیبAgropyron elongatum Secale montanum و Agropyron desertorum می باشند.