سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: دومین همایش ملی تالاب های ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدمهدی امینی نسب – عضو هیئت علمی گروه محیط زیست مجتمع آموزش عالی بهبهان
نگین رادمنش – دانش آموخته گروه محیط زیست دانشگاه شهیدچمران اهواز

چکیده:

پرندگان یکی از مهمترین گروه های شاخص مهره داران در تالاب ها به شمار می روند تعیین شاخص های تنوع پرندگان مختلف در یک زیستگاه بیانگر مطلوبیت زیستگاه از نظر مدیریتی می باشد بنابراین مقایسه شاخصهای تنوع زیستی پرندگان در بین سال های مختلف می تواند در راستای نیل به این هدف بسیار حائز اهمیت باشد. این مقاله نتیجه بررسی های آماری بین سالهای ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ میلادی می باشد شاخصهای تنوع زیستی با کمک نرم افزار Ecologycal methodology محاسبه شده است بیشترین غنایگونه ای مارگالف و مهنهینیک دردریاچه بختگان در سال ۲۰۰۶ به ترتیب ۲/۴۱۱ و ۰/۱۳۶ بوده است بیشترین تنوع گونه ای سیمپسون و شانون وینر در سال ۲۰۰۵ به ترتیب ۰/۵۴۴ و ۱/۴۹۰ بیشترین یکنواختی گونه ای سیمپسون در سال ۲۰۰۷ و ۰/۱۱۲ و حداکثر شاخصهای یکنواختی شانون – وینر در سال ۲۰۰۵ برابر ۱ بوده است.