سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: همایش ملی یافته های نوین در مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محسن ایزدی نیا – استادیار سازه گروه عمران دانشکده عمران دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف
سیدعبداله جزایری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی سازه
سیدمصطفی حسینی – کارشناسی ارشد مهندسی سازه

چکیده:

سیستم مهاربندی زانویی KBF و سیستم مهاربندی قاب میانی در قاب مهاربندی MFBF از جدیدترین سیستم های مقابله با نیروهای جانبی می باشند. در سیستم مهاربندی زانویی بخش عمده سختی جانبی توسط قطری ها تامین می شود درحالیکه تسلیم برشی و ی خمشی عضو زانویی فراهم کننده شکل پذیری مورد نیاز برای قاب می باشد سیستم مهاربندی MFBF ترکیبی از قابل خمشی و مهاربندی X است به نحوی که یک قاب خمشی درون قاب مهاربندی شده قرار گرفته و اعضای قطری به گوشه های اتصالات تیر به ستون آن می رسند در حقیقت المان زانویی در مهاربندی زانویی و نیز قاب خمشی میانی در مهاربندی MFBF مثل تیر پیوند در مهاربندی واگرا نقش فیوز را دارند و خسارتهای ناشی از زلزله به این دو عضو محدود می شود که به دلیل غیراصلی بودن این اعضا امکان تعویض آنها پس از زلزله و بهره برداری مجدد از قابل به سهولت فراهم می اید. تاکنون تاثیر پارامترهای مختلفی از قبیل زاویه قرارگیری و طول المان زانویی نحوه چیدمان و نوع اتصال المان زانویی مقدار بازشدگی قابل خمشی میانی و … برروی رفتار این دو نوع سیستم مهاربندی مورد بررسی قرارگرفته است. دراین تحقیق سعی شده است با استفاده از نتایج تحقیقات گذشته ابتدا شرایط بهینه برای عملکرد بهتر این دو سیستم مهاربندی شناسایی شده سپس با استفاده از آن شرایط بهینه این دو حالت مهاربندی با یکدیگر مقایسه گردند