سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش ملی راهبردهای دستیابی به کشاورزی پایدار

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

محمود محمدی – دانشجوی کارشناسی ارشد
همت اله پیردشتی – دانشیار پژوهشکده برنج و مرکبات، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی سا
کریم باباجانی – کارشناس زراعت
ارسطو عباسیان – مربی گروه زراعت، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

چکیده:

روش بررسی انرژی به طور گسترده برای تحلیل مسائل مختلف در کشاورزی پایدار استفاده میشود. همچنین امروزه مسئله محدودیت منابع انرژی موجب تمایل کشورهای مختلف برای بهینه سازی سیستمهای تولید کشاورزی از نظر مصرف انرژی و تولید محصولات شده است. در همین راستا به منظور بررسی کارایی مصرف انرژی در تولید برنج رقم طارم محلی به دو روش تککشتی برنج (کشاورزی رایج) و کشت توأم برنج-اردک (کشاورزی ارگانیک) در طی سالهای ۱۳۸۷ و ۱۳۸۸ از دادههای مزرعه برنج سالم و مزارع اطراف روستای کونر شهرستان بابلسر استفاده گردید مقدار انرژی ورودی به مزرعه در روش تککشتی برنج برابر با ۱۰۵۹۳۰/۱۴ مگاژول بر هکتار بوده است که در مقایسه با کشت توأم برنج-اردک ۱۰۶/۷ درصد افزایش یافت. شاخص کارایی انرژی، افزوده خالص انرژی و انرژی ویژه در روش تککشتی برنج به ترتیب برابر با ۱/۲۴ ، ۲۵۶۶۹/۸۶مگاژول بر هکتار و ۱۰/۰۷ مگاژول بر کیلوگرم و در روش کشت برنج-اردک برابر با ۱/۳۹ و ۳۹۴۲۴/۱۷ مگاژول بر هکتار و ۸/۹۶ مگاژول بر کیلوگرم شده است. این نتایج نشان میدهد روش کشت توأم برنج-اردک (کشاورزی ارگانیک) علاوه بر درآمد اقتصادی بالاتر، کاهش هزینههای تولید و سازگاری با محیطزیست از نظر مصرف انرژی نیز کاراتر از روش تککشتی برنج (کشاورزی رایج) میباشد