سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین همایش منطقه ای مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

محسن گرامی – استادیار و مدیرگروه پژوهشی فناوریهای نوین دانشگاه سمنان
احمد رهبر رنجی – عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی دریا دانشگاه صنعتی امیرکبیر
وحید اقتصادی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه دانشگاه آزاد اسلامی واحد بندرعباس

چکیده:

در این مقاله سعی می گردد که یک مقدمه ساده، کوتاه و جامع از روش های سنتی و نوین طراحی سازه های فولادی ارائه گردد و با بیان ضعف های روش های سنتی، نیاز به روش های تحلیل پیشرفته و نوین اثبات شود. روش های سنتی تحلیل/ طراحی، مبتنی بر عضو هستند و برای طراحی سازه ها با استفاده از این روش ها، نیاز است که تمام اعضا با ضرایب تشدید و ضرایب طول مربوط به خود، توسط روابط طراحی کنترل شوند. روش های تحلیل پیشرفته مبتنی بر سازه هستند و در آن ها اثرات غیرخطی هندسی و غیرخطی مواد به صورت مستقیم وارد تحلیل می گردد و نیازی به کنترل ظرفیت عضو منفرد نمی باشد. این روش ها توزیع مجدد غیرارتجاعی نیروهای داخلی اعضا به سبب شکل گیری مفاصل خمیری را در نظر گرفته و تمام مدهای گسیختگی سازه را در اختیار طراحان قرار می دهد.