سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین کنفرانس ملی مدیریت بحران

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

موسی محمودی صاحبی – استادیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه شهید رجایی
سهیل جوادیان فرد – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران-زلزله، دانشگاه شهید رجایی

چکیده:

امروزه در آییننامهها و پژوهشهای سراسر جهان سه روش نیرویی، تغییرمکانی و مرکب در طراحی لرزهای سازهها مطرح هستند . در روش سنتی نیرویی، مبنای طراحی بر استفاده از یک نیروی برشی معادل استاتیکی به عنوان نیروی جانبی زلزله شکل گرفته، در حالی که در روش نسبتاً جدیدتغییرمکانی، طراحی بر اساس تغییرمکان تقاضای بام متناظر با سطح عملکرد مورد نظر سازه انجام می شود. در روش نوظهور طراحی لرزهای مرکب،بهترین اجزای دو روش نیرویی و تغییرمکانی ترکیب شده و روشی با دقت بیشتر در تعیین پاسخهای لرزه ای حاصل می شود . هدف از ارائه اینتحقیق، بررسی معایب و مزایای این سه روش طراحی لرزهای میباشد. در ادامه به منظور مقایسه کاربردی روشها، یک قاب خمشی بتن مسلح ۵ طبقه به هر سه روش مذکور، طراحی شده است. مقایسه نتایج نشان میدهد که اولاً برش پایه طرح در روش مرکب، با دقت بیشتری نسبت به روش نیرویی تعیین میشود و ثانیاً مقدار تغییرمکان غیرارتجاعی ماکزیمم بام در طراحی به روش نیرویی، محافظه کارانه می باشد.