سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: نخستین همایش ملی دستاوردهای جدید علمی در توسعه ورزش و تربیت بدنی

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

آزاده سیدعالی نژاد – دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان، گروه تربی بدنی، همدان، ایران
سیروس احمدی –
طاهر بهلکه – دانشگاه آزاد اسلامی واحد گرگان، گروه تربی بدنی، گرگان، ایران

چکیده:

از جمله موضوعات مهمی که در روان شناسی ورزش به آن پرداخته شده است ، موضوع انگیزش ، بویژه انگیزش پیشرفت در فعالیت های ورزشی است. هدف از تحقیق حاضر مقایسه رقابت جویی ، پیروزی گرایی وهدف گرایی در دانشجویان ورزشکار تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی و غیر ورزشکار بود . جامعه آماری تحقیق دانشجویان دانشگاه آزاد همدان درسال تحصیلی ۹۰-۱۳۸۹ بودند ) ۱۴۰۰۰ نفر(، که از این تعداد ۴۴۹ نفر بر اساس -فرمول برآورد حجم نمونه کوکران و به صورت نمونه گیری تصادفی انتخاب شدند ) ۱۰۱ نفر ورزشکار (. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه ورزش گرایی گیل ) ۱۵۶۸ ( بود که در سال ۱۷۶۱ به وسیله بهرام و همکاران هنجاریابیشده است. از آزمون های آماری کروسکال والیس و من ویتنی برای مقایسه گروه ها استفاده شد. نتایج نشان داد بین رقابت جویی و هدف گرایی دانشجویان ورزشکار تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی و دانشجویان غیر ورزشکارتفاوت معناداری وجود داشت ) ۵۵۵۰ p =5/ (. نتایج آزمون من ویتنی با آلفای تعدیل شده ( نشان داد دانشجویان ورزشکار تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی رقابت جوتر و هدف گراتر از دانشجویان غیر ورزشکار بودند =۵/۵۵۵۱( p (، اما بین دانشجویان ورزشکار تربیت بدنی و غیر تربیت بدنی در رقابت جویی و هدف گرایی تفاوت=۵/ ۵و ۳۷۱ / معناداری ملاحظه نشد )