سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: پنجمین کنفرانس سراسری آبخیزداری و مدیریت منابع آب و خاک کشور

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

سیدمجید وزیریان – کارشناسی ارشد عمران گرایش آب استاد حق التدریس مرکز آموزشی جواد الائمه
نصرت اله امانیان – استادیار، عضو هیأت علمی گروه عمران، دانشگاه یزد
مسعود زینی – مربی، عضو هیأت علمی گروه عمران، دانشگاه یزد
کاظم برخورداری – استادیار، عضو هیأت علمی گروه عمران، دانشگاه یزد

چکیده:

میزان آبدهی چاه در بسیاری از موارد مورد توجه محققین میباشد ولی این آبدهی هنگامی حالت بهینه دارد که درتقابل با وضعیت آبخوان مورد بررسی قرار گیرد. جریان آبهای زیرزمینی در مسیر حرکت خود در آبخوان ممکن است بهیک یا چند چاه برسند. مقداری از آب جاری، از طریق چاه پمپاژ شده و بخشی از آن به حرکت خود به سمت پایین دست ادامه میدهد. در اینجا اثر تغییرات گرادیان هیدرولیکی بر آبدهی چاه بررسی شده است. بررسیهای صورتگرفته از طریق انجام آزمایش بر روی مدل آزمایشگاهی هیدرولوژی بوده و طی آن با افزایش گرادیان هیدرولیکی اولیه آبهای زیرزمینی در آبخوان، میزان آبدهی چاه که برابر است با نسبت آبدهی چاه به دبی آب جاری در آبخوان، اندازهگیری شده است. نتایج نشان میدهد که دبی مقداری از آبهای زیرزمینی که از طریق چاه برداشت میشود، در صورت ثابت ماندن هد آب در محل چاه، با افزایش گرادیان هیدرولیکی ثابت میماند