سال انتشار: ۱۳۸۷

محل انتشار: دومین همایش مشترک انجمن مهندسین متالورژی و انجمن ریخته گری ایران

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

علی دهقانی اشکذری – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی مواد، دانشگاه شیراز
ابوالقاسم دهقان – استادیار، بخش مهندسی مواد، دانشگاه شیراز
بابک هاشمی – استادیار، بخش مهندسی مواد، دانشگاه شیراز
کیانوش زرین نقش – کارشناس ارشد، پژوهشکده زیر سطحی

چکیده:

اتصال غیر همجنس بین فولادهای زنگ‌نزن آستنیتی و فولادهای کربنی کاربردهای زیادی در صنایع مختلف از جمله صنایع پتروشیمی، نیروگاه های سوخت فسیلی، صنایع شیمیایی و… دارد. در این پژوهش اتصال فولاد زنگ‌نزن AISI 316L و فولاد کم آلیاژی A516-Gr.70 که جزء فولادهای تولید مخازن تحت فشار است با استفاده از الکترودهای E309L-17 و E316L-17 و با روش SMAW مورد بررسی قرار گرفته است. علاوه برمطالعات میکروسکوپی، مقادیر ریز‌سختی در عرض و ضخامت اتصال بررسی شد. نتایج نشان می‌دهد که مقدار سختی در اتصال ایجاد شده با الکترود E309L-17 بیشتر است. در هر دو اتصال بیشترین مقدار سختی در فصل مشترک سمت کربنی- منگنزی و در پاس ریشه ایجاد می‌شود. تصاویر میکروسکوپی ریز‌ساختار، نشان‌دهنده وجود مارتنزیت و کاربیدهای مختلف در این قسمت می‌‌باشد. نتایج آزمایش کشش نشان می‌دهد که استحکام شکست در اتصال ایجادشده با الکترود E309L-17 بیشتر است که با نتایج سختی‌سنجی همخوانی دارد ولی چقرمگی شکست در این اتصال پایین‌تر است. در این اتصال ترک‌های ریزی در پاس ریشه دیده می‌شود که اثرات مخرب آن در نتایج آزمایش خمش دیده می‌شود. بررسی مقدار فریت در گرده جوش نشان می‌دهدکه با حرکت از پاس ریشه به سمت پاس آخر مقدار فریت بیشتر می‌شود. هر دو اتصال برای جلوگیری از ایجاد ترک گرم به حد کافی فریت دارند و هیچ ترک گرمی در اتصال‌ها دیده نمی‌شود.