سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: اولین کنفرانس بین المللی نفت، گاز، پتروشیمی و نیروگاهی

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مهدی شریفی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی
محمد حقیقی – استادیار مهندسی شیمی، مرکز تحقیقات راکتور و کاتالیست، دانشکده مهندس
علی علیزاده اسلامی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی شیمی،
فرهاد رحمانی – دانشجوی دکتری مهندسی شیمی،

چکیده:

کاربرد تقویتکنندهها و روشهای مطلوب در سنتز مواد نانوساختار به جهت بهبودی خواص یک نانوکاتالیست، سبب شدتا در این پژوهش اثر افزودن زیرکونیا و مس به عنوان تقویت کنندههای پایه و فاز فعال بر خواص فیزیکی – شیمیایی نانوکاتالیستNi/Al2O3به دو روش سل-ژل و تلقیح بررسی شود . آنالیزهای TG-DTG و FTIR ,BET، SEM ،XRD جهت بررسی خواص این نانوکاتالیستها استفاده شدهاند. آنالیزXRDحضور فازهای-Al2O3زیرکونیا و NiO را تایید کرده اما به دلیل پراکندگی بالا و درصد وزنی پایین مس ( ۳%) پیک مشخصی برای آن مشاهده نشد. بررسی مورفولوژی توسط تصاویرSEM نشان داده، اندازه نانوذرات در روش تلقیح کوچکتر اما توزیع آنها در روش سل -ژل مناسب تر بوده است. ارزیابی نانوکاتالیست توسط آنالیزBET بیان نمود، سطح ویژه در روش سل- ژل کمتر از روش تلقیح بود ه و این کاهش به دلیل سرعت بالای مرحله آبکافت ناشی از کاربرد استیل استون به عنوان عامل ژلکننده در روش سل-ژل و نیز افزودن مس بوده است. با ارزیابی آنالیزFTIR به حضور گروههای عاملی مطلوب در سطح نانوکاتالیست پی برده شد آنالیزTG-DTG مقدار کاهش وزن ناشی از تجزیه ترکیبات موجود در پیشمادهها، همچنین بهترین دمای کلسیناسیون هریک از نانوکاتالیستها را نشان داد. مقایسه دو روش سنتز نشان داد متوسط اندازه ذرات در روش تلقیح کمتر و سطح بیشتر، اما توزیع یکنواختتر و پراکندگی بالاتری در روش سل-ژل مشاهده گردید. دقت بالای روش سل -ژل در کنترل ماهیت، اندازه ذرات و خواص مواد، توزیع اندازه ذرات یکنواختتری نسبت به روش تلقیح بوجود آورده است . زیرکونیا از ورود نیکل و مس به ساختار آلومینا و تولید ترکیبات اسپینل جلوگیری کرده و مس نیز موجب تقویت پراکندگی فاز فعال شده است.