سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سومین کنفرانس ملی بتن ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمد کیهانی – مدیر مجتمع تحقیقاتی تولیدی ایران فریمکو
جاوید خطیبی طالقانی – مدیر مرکز طراحی و مهندسی ایران فریمکو
فاطمه گنجی – مسئول فنی آزمایشگاه و تحقیق و توسعه ایران فریمکو
ریحانه خوانین زاده – کارشناس فنی آزمایشگاه و تحقیق و توسعه ایران فریمکو

چکیده:

صنعت ساختمان بزرگترین مصرف کننده مصالح و برداشت کننده مواد از زمین و در عین حال بزرگترین تولید کننده نخاله و زباله هایی است که به محیط زیست وارد می شوند. یکی از راههای مناسب در کاهش مصرف مصالح، بازیافت و دوباره بکارگیری مصالح دوریختنی است. چرا که بازیافت این مصالح از یک طرف مشکلات زیست محیطی ناشی از دفع و دفن آن ها را مرتفع می سازد و به کاهش قابل توجهی در بکارگیری مصالح اولیه طبیعی منتهی می گردد. امروزه استفاده از بتن بازیافتی به یکی از مهمترین مسائل تبدیل شده و اقتصاد توجه زیادی به استفاده از بتن با دانه بندی بازیافتی دارد. اکثر بتن های بازیافت شده به عنوان موادی با کیفیت پایین در زیرسازی جاده ها استفاده می شوند. .برای بازیافت بتن تحقیقات گسترده ای در حال انجام است. در تحقیق حاضر بتن اولیه بصورت نمونه های مکعبی ساخته شده با رده مقاومتی ثابت (عیار ثابت سیمان) را کاملا خرد کرده و در گرمکن کاملا خشک می شوند (تا رسیدن به وزن ثابت) مجددا با خرد کردن قطعات خشک شده به محدوده ی دانه هایmm0-19 بین الک های استاندارد تفکیک می شود. طرح مخلوط حاوی دانه های بازیافتی که عیار سیمان و روانی (اسلامپ) برابر آن مشابه بتن اولیه است ساخته می شود. در انتها نتایج بتن اولیه و بتن بازیافتی مقایسه می شود.