سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای جنگلها و محیط زیست ضامن توسعه پایدار

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مازیار حیدری – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه تهران
اسماعیل خسروپور – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه تهران
وحید اعتماد – استادیار گروه جنگلداری دانشگاه تهران
سیدانور حسینی – دانشجوی کارشناسی ارشد جنگلداری دانشگاه تهران

چکیده:

حفظ و نگهدارای و مدیریت منابع طبیعی مستلزم شناخت جامع و کامل آن میباشد. گونه انجیلی جزء گونههای اندومیک جنگلهای هیرکانی محسوب شده و به طور طبیعی در جنگلهای شمال ایران میروید. زادآوری این گونه با روش جنسی به ندرت در سطح جنگل دیده میشود و عمدتاً به صورت غیرجنسی و به کمک پاجوش مشاهده می- گردد. این گونه یکی از گونه های بومی و با ارزش کشور است که از نواحی پایینبند تا میانبند جنگلهای شمال پراکنش دارد و طی سالیان گذشته به شدت مورد تخریب شدهاست. با هدف مقایسه وضعیت زادآوری غیر جنسی این گونه در بخشهای حفاظتی– حمایتی و قابل بهرهبرداری جنگلهای شمال کشور، جنگل آموزشی– پژوهشی خیرودکنار نوشهر انتخاب شد. جهت مطالعه از روش تصادفی با قطعه نمونههای دایرهای ۱۰ آر، در هر قطعه نمونه اطلاعات تعداد پاجوشها و وضعیت حفاظتی و قابل بهرهبرداری بودن ثبت و جمعاٌ ۷۰ قطعه نمونه آماربرداری شد. نتایج نشان داد که که متوسط تعداد پاجوش به ازای هر پایه در بخش حفاظتی– حمایتی و قابل بهرهبرداری به ترتیب ۹/۹و۸/۸ به ازای هر پایه میباشد و زادآوری غیرجنسی گونه انجیلی در بخشهای حفاظتی– حمایتی بیشتر از بخش قابل بهرهبرداری میباشد و این امر نشان دهنده تأثیر منفی بهرهبرداری بر زادآوری انجیلی میباشد. نتایج آزمون تجزیه واریانس درصد نشان داد که اختلاف متوسط تعداد پاجوش در دو بخش فوق جنگل معنیدار هست. جهت بهبود زادآوری جنسی و غیرجنسی انجیلی پیشنهاد میشود که بخشهایی از جنگل مخصوصاٌ بخش حفاظتی-حمایتی را به عنوان ذخیرهگاه انتخاب گردد و همچنین در فصل زادآوری چرای دام در منطقه کنترل شود. با توجه به این که خواستگاه این گونه در دامنه ارتفاعی ۲۰۰ تا ۸۰۰ متر از سطح دریا واقع شده است و این مناطق بیشتر در دسترس واقع گردیده است پیشنهاد میشود که کنترل چرای دام دراین دامنه ی ارتفاعی در الویت قرار گیرد