سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

محمدباقر کاظم زاده – دانشجوی کارشناسی ارشد رشته سازه های آبی، دانشگاه تربیت مدرس
سیدعلی ایوب زاده – دانشیار گروه سازه های آبی دانشگاه تربیت مدرس
علی مریدنژاد – دانش آموخته گروه سازه های آبی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

تعهدات ملی و منطقه ای کنترل کیفیت آب باعث افزایش دیده بانی های ساحلی گشته است. سنجش از دور و سامانه ی اطلاعات جغرافیایی از جمله تکنیک های مرسوم بررسی کیفیت آب می باشند. غلظت بالای رسوب معلق به طور مستقیم روی کیفیت آب، باروری فیتوپلانکتون ها وتوزیع و پخش دوباره آلودگی ها تاثیر می گذارد. در این مطالعه با استفاده از داده های میدانی غلظت رسوب معلق جمع آوری شده از مصب رودخانه بهمنشیر و محصول MOD09GQ سنجنده ی مادیس با تفکیک مکانی ۲۵۰ متر و بهره گیری از RS و GIS نقشه های غلظت رسوب معلق مصب رودخانه بهمنشیر تهیه شدند. نتایج نشان می دهد که ریشه میانگین مربع خطاهای روش سنجش از دور در برآورد غلظت رسوبات معلق ۵۳ درصد کمتر از روش سامانه اطلاعات جغرافیایی است بطوریکه مقادیر خطای متوسط داده های تست در روش های RS و GIS به ترتیب ۱/۵۴ و ۸۱/۱۱۵ میلی گرم بر لیتر بود که نشان از برتری تکنیک سنجش از دارد.