سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: پنجمین همایش ملی ایده های نو در کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

جمشید مختاری – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
عزت اله ابراهیمی – کارشناس ارشد تحقیقات مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران
کرمعلی ذبیحی – کارشناس ارشد
سیروس صابرآملی – عضو هیات علمی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مازندران

چکیده:

جنگلکاری های آمیخته و خالص گونه های صنوبردلتوئیدس ( ۵۱ / populus deltoides 77 ) و توسکای ییلاقی ( Alnus subcordata ) با هدف مقایسه تولید چوب دو گونه در ایستگاه تحقیقات جنگل و مرتع چمستان به مورد اجرا گذاشته شد. در این جنگلکاری، گونه ها براساس قالب آماری بلوکهای کامل تصادفی با پنج تیمار (درصد آمیختگی) در چهار تکرار کاشته شدند. تیمارها عبارتند از: ۱) صنوبر خالص ۲) صنوبر ۶۷ درصد: توسکا ۳۳ درصد ۳) صنوبر ۵۰ درصد: توسکا ۵۰ درصد ۴) صنوبر ۳۳ درصد: توسکا ۶۷ درصد ۵) توسکا خالص. آمیختگی گونه ها در این طرح به صورت پایه ای و در هر تیمار ۱۰۰ اصله نهال به فاصله ۴×۴ مترکاشته شدند. خلاصه نتایج پس از ۱۲ سال از اجرای طرح به شرح ذیل می باشد: ۱) از نظر زنده مانی و استقرار نهالهای صنوبر، تیمار صنوبر ۵۰ درصد: توسکا ۵۰ درصد با تیمار صنوبر ۶۷ درصد : توسکا ۳۳ درصد دارای اختلاف معنی دار است. بنابر این می توان گفت در این جنگلکاری، استقرار گونه ها تحت تاثیر درجه آمیختگی آنهاست و بهترین آمیخ تگی درفاصله کاشت ۴×۴ متر، ترکیب صنوبر ۵۰ درصد: توسکا ۵۰ درصد با زنده مانی ۹۰ درصد می باشد. ۲) محاسبات نشان می دهد که میانگین حجم کل چوب(موجودی سرپا) در تیمار صنوبر ۵۰ درصد: توسکا ۵۰ درصد برابر با ۳۹ / ۲۱ متر مکعب می باشد که از سایر تیمارها بیشتر است. تیمار خالص توسکای ییلاقی با ۹۲ / ۱۱ متر مکعب کمترین مقدار تولید چوب را داشته است