سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای دانش محوری در مدیریت پایدار کشاورزی و منابع طبیعی

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

سیده افسانه حسینی – گروه گیاه پزشکی دانشگاه فردوسی مشهد
مهدی مدرس اول –
مجتبی حسینی –
علیرضا آستارایی – گروه خاکشناسی دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده:

دراین مطالعه اثر مقادیر مختلف کوددهی نیتروژن به پتاسیم N:K گیاه لوبیا برابر با ۶۰:۴۰ ، ۴۰:۴۰ ، ۰:۴۰ کیلوگرم بر هکتار و شاهد ۰:۰ برتوانایی های زیستی شته سیاه باقلا Aphis fabaeScop. مورد بررسی قرارگرفت بالاترین میزان نیتروژن در تیمار ۰:۴۰ و بیشترین میزان پتاسیم در تیمار ۶۰:۴۰ درگیاهان مشاهده شد نرخ ذاتی افزایش جمعیت rm به ترتیب ۰/۰۱۷±۰/۲۱۵ و ۰/۰۲±۰/۳۲۵ و ۰/۰۱۴± ۰/۲۹۵ و ۰/۰۱۷± ۰/۲۵۸ بدست آمد. نتایج این تحقیق نشان داد که نرخ خالص باروری نرخ ذاتی افزایش جمعیت و نرخ متناهی افزایش جمعیت شته سیاه باقلا درتیمارهای مختلف در سطح ۵ درصد اختلاف معنی دار داشتند بیشترین میزان rm در تیمارK:N با نسبت های ۴۰:۴۰ و ۰:۴۰ بدست آمد که نشان دهنده مناسبترین تیمارها برای نشو ونمای شته و کمترین میزان rm آن در تیمار ۶۰:۴۰ مشاهده گردید که نشان دهنده ی نامطلوب ترین تیمار برای شته سیاه باقلا می باشد. بنابراین کاهش نسبت کود دهی نیتروژن : پتاسیم می تواند توانایی های زیستی شته سیاه باقلا را روی گیاه لوبیا کاهش میدهد.