سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: همایش بین المللی دین در آیینه هنر

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمدمهدی گودرزی سروش – عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد همدان
سیده صدیقه میرگذارلنگرودی – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری
نجمه نجفی – دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان
اردشیر شریفیان – دانشجوی کارشناسی ارشد معماری

چکیده:

هنرهای کاربردی درمعماری ایران سابقه ای دیرینه ای دارد این هنر که دراماکن مذهبی با توجه به اصول جهان بینی اسلامی شکل گرفته است هدفی چون اتصال و رسیدن به کمال مطلوب ا لهی را درسایه وحدت درنظر داشته است هنرهای کاربردی پیش از اسلام دربناهای حکومتی پس از ورود اسلام به ایران با رویکرد معناگرا درمعماری ایران دنبال شد آنچه دراین نوشتار بدان پرداخته خواهد شد تصویری است مقایسه ای از هنرهای کاربردی دوره صفوی و قاجار اصفهان بدین منظور ریشه های این هنر درتاریخ معماری ایران و بطور ویژه درمساجد مهم این دو دوره درشهراصفهان طرح و بررسی گردیده است آنچه مسلم است آن است کهدراین نوشتار معماری دوران صفوی و قاجار شرح یا تحلیل نخواهند شد لذا نگارندگان پس از سیری کوتاه درهنرهای کاربردی مساجد انتخابی از دو دوره مذکور درشهراصفهان تلاش می کنند دامنه تزئینات هر دوره و ویژگی آنها را درهر عصر مشخص و درنهایت به ویژگی های آنها از تجربیات معماری گذشته بپردازند دراین مقاله با استفاده از روش تحقیق کیفی توصیفی به تحلیل و بررسی هنرهای کاربردی و مقایسه ی تطبیقی آن درمساجد اصفهان دردودوره ی صفوی و قاجار پرداخته شدها ست.