سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: دومین سمینار اقتصاد سلامت

تعداد صفحات: ۲۱

نویسنده(ها):

غلامحسین فرزندی – دکترای اقتصاد دارو وMBAدارویی؛ عضو هیئت مدیره سندیکای صاحبان صنایع دارو
میثم صفاری نژاد – کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی؛ مدیر مطالعات استراتژیک شرکت هولدینگ دا
سامان راجی – کارشناس ارشد مدیریت اجرایی؛ کارشناس مطالعات استراتژیک شرکت هولدینگ د
مانوئل اوهانجانیانس – کارشناس مهندسی صنایع؛ مدیر سیستم ها و روش ها شرکت فراراهبرد آرمان

چکیده:

بین المللی شدن تجارت و روی آوردن صنایع به بازارهای جهانی، یکی از پارادایم های غالب در دهه های اخیر بوده است. در همین راستا و به منظور توسعه و گسترش هرچه بیشتر تجارت جهانی، اقتصادها در سراسر جهان در حال پیچیدگی زدایی جهت دستیابی بهبازارهای بین المللی و نیز آزادسازی تجاری هستند. تحقق این امر مستلزم بکارگیری اصول و راهکارهایی مشخص و مدون می باشد که از جمله کلیدی ترین این راهکارها، رویکرد توسعه صادرات می باشد چراکه توسعه صادرات در قیاس با سایر راهکارهای توسعه ای از حداقل منابع مورد نیاز، ریسک و مخاطرات کمتر و نیز سطح پائین تری از تعهدات سازمانی برخوردار است. امروزه توسعه صادراتغیرنفتی بخصوص صادرات دارویی به عنوان یکی از صنایع کلیدی و راهبردی کشور در کنار صادرات نفت، گاز و فرآورده هایپتروشیمی به عنوان یکی از محورهای توسعه ای کلیدی و اساسی صنعت کشور مطرح گشته است و از این رو هدفگذاری ها، برنامه ریزی ها و سیاست گذاری های ویژه ای را جهت توسعه و ارتقای بیش از پیش می طلبد. از جمله کلیدی ترین این اقدامات بهتشکیل کارگروهی تخصصی با حضور سندیکای سازمان غذا و دارو و سازمان توسعه تجارت جهت تدوین برنامه ای راهبردی درراستای توسعه صادرات صنعت دارویی ایران، می توان اشاره کرد. این کارگروه بواسطه بررسی و ارزیابی نقاط قوت و زمینه های قابل بهبود؛ و نیز تهدیدات و فرصت های پیش روی صنعت دارویی کشور، به مقایسه تطبیقی عملکرد صادراتی صنعت دارویی ایران با سایر کشورهای منطقهOIC به عنوان الگویی جامع و مرجع پرداخت.