سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: همایش منطقه ای روانشناختی کودک و نوجوان

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

بیان نسایی مقدم – دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی کودکان با نیازهای خاص
مختار ملک پور – استاد گروه روانشناسی کودکان با نیازهای خاص، دانشکده علوم تربیتی و روا
احمد عابدی – استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه اص

چکیده:

شن بازی درمانی یکی از روش های درمانی بوده که خود تلفیقی از روش های سایکو دراما، تئوری یونگ و بازی درمانی است. از فرد مراجع خواسته می شود که اشیائی را انتخاب نموده و آن ها را در یک محوطه ی شنی که معمولا۱۹×۲۹ با عمق۳) بچیند. دو روش اصلی شن بازی درمانی سنتی و شن بازی درمانی مستقیم(جهت یافته) با هدف کمک به افراد در فرایند درمانشان بوجود آمد. با وجود تفاوت این دو روش، اما هر دو رویکرد در صددند تا ۱-در یک محوطه ی شنی فضاییی سمبولیک ایجاد کرده تا دینامیک های خودآگاه وناخودآگاه بتوانند نمایان گردند و ۲-با مرتب کردن، چیدن و انتقال اشیاء در این محوطه ی سمبولیک شرایطی بوجودآورند تا تغییرات مثبت درمانی را در زندگی فرد القاء و تسریع نمایند. بسیاری از اصول و فرضیاتی که شن بازی درمانی را مورد استفاده قرار می دهند شبیه و همسو با رویکردها و اصول درمانی است که پیشگامان آن میلتون اریکسون و روش های درمانی اریکسونی می باشد. در هر دو روش از ذهن ناخودآگاه در روند الت یام بخشی و شفا بخشی روان شناسانه استفاده می گردد. هدف این مقاله مشخص نمودن شباهت وتفاوت هایی است که بین این دو رویکرد وجود دارد