سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: نهمین کنگره بین المللی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

علیرضا کمال – کارشناسی ارشد مهندسی منابع آب
علیرضا مساح بوانی – استادیار دانشگاه تهران

چکیده:

روشهایی که درجهت افزایش دقت مکانی خروجی مدلهای AOGCM نسبت به مقیاس مکانی مورد نیاز برای مدلهای هیدرولوژی می باشد را روشهای کوچک مقیاس کردن می نامند یکی از پرکاربردترین این روشها روشها اماری است که براساس ایجاد روابط تجربی بین متغیرهای مشاهداتی بزرگ مقیاس و ریزمقیاس محلی و استفاده از این روابط جهت کوچک مقیاس کردن متغیرهای بزرگ مقیاس مدل AOGCM میباشد روش دیگر روش تناسبی بوده که درآن مستقیما از اطلاعات سلولی AOGCM استفاده می شود که ایستگاه مورد نظر در آن سلول قرار میگیرد دراین تحقیق از این دو روش برای کوچک مقیاس نمودن متغیرهای دما و بار شمدل HadCM3 دردوره ۲۰۴۰-۲۰۶۹ میلادی استفاده گردید همچنین سعی شده است تا تاثیر عدم قطعیت مربوط به این روشها با عدم قطعیت مدلهای هیدرولوژی بررواناب حوضه مورد بررسی و مقایسه قرارگیرد دراین راستا ابتدا دو مدل مفهومی بارش – رواناب SIMHYD IHACRES دردوره پایه ۲۰۰۰-۱۹۷۱ برای حوضه قره سو مورد واسنجی و صحت یابی قرارگرفتند.