سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی صنایع دریایی ایران

تعداد صفحات: ۱۱

نویسنده(ها):

حسن قاسمی – دانشیار مهندسی دریا- هیدرودینامیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر
احسان یاری – دانشجوی دکتری مهندسی دریا- هیدرودینامیک دانشگاه صنعتی امیرکبیر
امین مردان – کارشناسی ارشد مهندسی دریا – هیدرودینامیک – دانشگاه صنعتی مالک اشتر

چکیده:

در طراحی پروانه های دریایی به علت تعدد پارامترهای هندسی و جریانی کلیه حالات مورد نظر جهت استخراج هندسه نهایی بسیار زیاد بوده لذا استفاده از روش های عددی دقیق مانند حجم محدود مقرون به صرفه نبوده و بسیار زمانبر است.لذا استفاده از روش های عددی سریع که در محدوده دقت مطلوبی باشند بسیار مورد توجه می باشد در این میان روش های عددی المان مرزی و تئوری سطوح بالابر در طراحی پروانه های دریایی بسیار قوی می باشند اما به علت حذف ترم ویسکوز این معادلات در نقاط خارج نقطه طراحی با خطاهای بالایی مواجه می باشند.در تحقیق حاضر بررسی ضریب درگ اصطکاکی برای مقاطع دوبعدی متفاوت یک پروانه در راستای شعاعی با استفاده از روش های عددی حجم محدود و کد XFOIL و دو فرمول تجربی مورد استفاده جهت استخراج ضریب اصطکاکی پروانه های دریایی مورد بررسی قرار گرفته اند. در نهایت مزایا و میزان خطاهای مربوطه آورده شده است. بخصوص در رینولدزهای پایین استفاده از کد بتنهایی بدون کوپل کردن میزان خطای بیشتری را نشان می دهد که حتی به مرز ۳۰ درصد هم می رسد که با استفاده از کوپل دو کد با هم میزان خطاها به کمتر از ۲ یا ۳ درصد می رسد.