سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: ششمین کنگره ملی مهندسی ماشینهای کشاورزی و مکانیزاسیون

تعداد صفحات: ۱۲

نویسنده(ها):

محمدحسین دیبایی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد
محمدجواد شیخ داودی – استادیار گروه مهندسی مکانیک ماشین های کشاورزی و مکانیزاسیون، دانشگاه
زهرا خدارحم پور – مربی گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شوشتر
مهدی قربانی بیرگانی – دانشجوی کارشناسی ارشد مکانیزاسیون کشاورزی دانشگاه آزاد اسلامی واحد

چکیده:

با توجه به وجود تناوب برنج و گندم در ۵۰ هزار اراضی استان خوزستان و لزوم استفاده بهینه از خاک، این تحقیق به مدت یکسال زراعی ( ۱۳۸۹-۱۳۸۸ در شهرستان شوشتر مورد بررسی قرار گرفت. در این طرح یک تیمار در قالب روش خاک ورزی متداول منطقه و بقیه در قالب روش های کم خاک ورزی با توجه به ادوات و ماشین های کشاورزی در اختیار کشاورزان انتخاب گردید که تیمارهای خاک ورزی عبارتند از : ۱- گاو آهن برگردان دار +دیسک سبک(روش متداول منطقه)، ۲- گاو آهن قلمی + دیسک سبک، ۳- دیسک سنگین + رتیواتور و ۴- دو بار دیسک سنگین عمود بر هم در نظر گرفته شد و این آزمایش در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۳ تکرار اجراگردید. نتایج نشان داد که روش های خاک ورزی تاثیر معنی داری بر تعداد بوته سبز شده در متر مربع نداشت .همچنین روش های خاک ورزی بر جرم مخصوص ظاهری خاک، میانگین قطر وزنی خاکدانه ها، برگردان شدن خاک، عملکرد دانه، شاخص برداشت و ظرفیت موثر مزرعه ای اثر معنی داری داشته است. نهایتاً تیمار ۴ با عملکرد ۵۱۴۰ کیلوگرم در هکتار، اندازه مناسب کلوخه های خاک، همراه با برگردان شدن ۵۰ درصد خاک ، ظرفیت موثر مزرعه ای ۰/۷۴هکتار بر ساعت، هزینه و زمان انجام کار پایین نسبت به سایر تیمارها توصیه می گردد