سال انتشار: ۱۳۸۹

محل انتشار: سیزدهمین همایش ملی بهداشت محیط

تعداد صفحات: ۷

نویسنده(ها):

تورج بابایی – فوق تخصص بیهوشی قلب و مراقبتهای ویژه – معاون درمان مرکز آموزشی و تحقیق
نجم السادات سبحانی – کارشناس بهداشت محیط ، مسئول بهداشت محیط مرکز آموزشی و تحقیقاتی و درما
سعید حسینی – فوق تخصص جراحی قلب و عروق- معاون پشتیبانی ،مرکز آموزشی و تحقیقاتی و درم
زهرا حنیفی – کارشناس پرستاری ، سوپروایزر خدمات مرکز آموزشی و تحقیقاتی و درمانی قلب

چکیده:

استفاده از ضدعفونی کننده های شیمیایی یک قسمت از راهکار چند لایه ای برای پیشگیری از عفونت های بیمارستانی است و حذف میکروارگانیسم ها نقش اساسی در کنترل عفونت بیمارستانی دارد مطالعه حاضر برای نخستین بار در ایران به منظور دستیابی به یک جایگزین مناسب مواد ضد عفونی کننده کارسینوژن و با ماندگاری طولانی مدت اثرات سوء مانند فرمالدهید و سایر ترکیبات فنلی ( که در ۱۰ گذشته از کلیه استانداردهای سطوح بالا حذف گردیده است.) انجام پذیرفته این د رحالی است که با توجه به تنوع محصولات ضدعفونی کننده و لحاظ نمودن فاکتورهای زیست محیطی در دنیا نیز موارد مطالعات این چنینی بسیار محدود می باشد. در مرکز آموزشی تحقیقاتی و درمانی قلب و عروق شهید رجایی در پایان هر سال به علت کاهش مراجعه بیماران و با در نظر گرفتن عدم بروز هرگونه اختلال در پذیرش و مراقبتهای پزشکی بیماران پس از تخلیه بخشها ضد عفونی کامل به وسیله فرمالین مایع انجام می پذیرد در پایان سال ۸۸ بخشهای ویژه این مرکز به صورت راندوملی به دو گروه تقسیم شده در گروه A از محلول پرراکسید هیدروژن ۶% ( نانوسیل) و با دستگاه نوکواسپری و در گروه B از محلول پراستیک اسید ۲% و با دستگاه میکرو جت استفاده گردید. مقایسه دو روش بر اساس نتایج کشت محیطی قبل و بعد از ضدعفونی در فاصله زمانی یکسان انجام پذیرفت مقایسه نتایج با نرم افزار SPSS ,V 15 انجام گرفت ۰٫۰۰۱>P.V بدست آمد در این مطالعه مشخص گردید که استفاده از پراکسید هیدروپن در مقایسه با پراستیک اسید به شکل معناداری بهتر بوده است.