سال انتشار: ۱۳۹۱

محل انتشار: ششمین همایش ملی مهندسی محیط زیست

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

بهنام کشاورزی – عضو هیئت علمی دانشگاه شیراز
سامان خبازی –

چکیده:

امروزه استانداردهای زیست‌محیطی، به ویژه استاندارد کیفیت آب آشامیدنی به علت افزایش جمعیت و کمبود منابع آب تمیز اهمیت ویژه‌ای یافته است. استاندارد زیست‌محیطی آلاینده‌های شیمیایی شامل دو گروه آلاینده‌های غیرآلی مثل فلزات سنگین، و آلاینده‌های آلی است. آفت‌کش‌ها، یکی از اصلی‌ترین و متنوع‌ترین گروههای آلاینده‌های آلی در آب هستند. استانداردهای EPA و WHO به عنوان استانداردهای معتبر آب آشامیدنی در جهان شناخته می شوند. مقایسه استانداردهای مختلف نشان می‌دهد که استاندارد کشور کانادا تعداد کمتری از آفت‌کش‌ها را نسبت به استرالیا پوشش می‌دهد که علت این امر می‌تواند تفاوت در تنوع و مقدار مصرف آفت‌کش‌ در این دو کشور باشد. استاندارد ملی آب آشامیدنی سال ۱۳۸۸ ایران بر اساس استاندارد سال ۲۰۰۸ WHO تدوین شده است و با توجه به تجدید نظر استاندارد WHO در سالهای اخیر شایسته است که استاندارد ملی ایران نیز مورد تجدید نظر قرار گیرد. در این مطالعه حد مجاز آفت‌کش‌ها در استاندارد ملی آب آشامیدنی ایران با استانداردهای EPA، WHO، استرالیا و کانادا مقایسه شده است و پیشنهادهایی در ارتباط با لزوم بازنگری استاندارد ملی ارائه شده است.