سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۵

نویسنده(ها):

دانیال فرهادی – دانشجویان سابق کارشناسی ارشد
احمدرضا ولی پوری –
شعبان رحیمی – استاد
محمدامیر کریمی ترشیزی – استادیارگروه پرورش و تولید طیور دانشکده کشاورزی دانشگاه تربیت مدرس

چکیده:

به منظور مقایسه اثر افزودنی های سلنیومی و ویتامین E بر عملکرد و خصوصیات لاشه جوجه های گوشتی، آزمایشی در سال ۱۳۸۸ در مزرعه تحقیقاتی دانشگاه تربیت مدرس به روش فاکتوریل۶×۲ با دو عامل دمای پرورش در دو سطح و افزودنی جیره در شش سطح، با ۴ تکرار در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۹۶۰ جوجه گوشتی به مدت ۵۶ روز به اجرا درآمد. پرندگان موجود در شرایط تنش گرمایی در طول دوره، روزانه به مدت ۸ ساعت در دمای C°۳۷ به سر بردند. گروه های حاوی افزودنی جیره شامل: ۱) جیره بدون هیچ گونه افزودنی (Ctl)، ۲) Ctl + ppm 3/0 سلنیوم آلی Sel-Plex® (SY)، ۳) جیره Ctl + ppm 3/0 سلنیوم آلی + kg/ mg 50 ویتامین E به شکل آلفاتوکوفرول (SY+E)، ۴) جیره Ctl + ppm 3/0 سلنیوم معدنی سلنیت سدیم (SS)، ۵) جیره Ctl + ppm 3/0 سلنیت سدیم + /kg mg 50 ویتامین E (SS+E) و ۶) جیره Ctl + kg/ mg 50 ویتامین E(E). جوجه های گوشتی تحت تنش گرمایی افزایش وزن و مصرف خوراک کمتری نسبت به پرندگان پرورش یافته در دمای طبیعی نشان دادند (۰۵/۰>P). ضریب تبدیل غذایی تحت تأثیر تنش گرمایی قرار نگرفت. تفاوت معنی داری از لحاظ افزایش وزن بین گروه های افزودنی غذایی وجود داشت (۰۵/۰>P). مصرف خوراک تحت تأثیر معنی دار افزودنی غذایی قرار نگرفت. ضریب تبدیل غذائی بهبود معنی داری را در گروه های SY و SS نشان داد (۰۵/۰>P). جوجه های در شرایط دمای طبیعی و تغذیه شده با افزودنی های SY و SS بطور معنی داری شاخص تولید بالاتری نسبت به سایر تیمارها نشان دادند (۰۵/۰>P). اثر متقابل دمای پرورش × افزودنی جیره برای افزایش وزن، ضریب تبدیل غذایی و شاخص کارایی تولید معنی دار شد (۰۵/۰>P).