سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

محبوبه تاج الدینی – دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام و طیور، دانشگاه علوم کشاورزی و من
فیروز صمدی – عضو هیئت علمی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سیدرضا هاشمی – دکترای فیزیولوژی طیور، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سعید حسنی – عضو هیئت علمی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

این مطالعه به منظور بررسی مقایسه سطوح مختلف گیاه کنگر فرنگی (آرتیشو)، محتوی آنتی‌اکسیدان بر سیستم ایمنی جوجه‌های گوشتی در مرغداری تحقیقاتی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در اسفند ماه ۱۳۸۹ انجام شد. بدین منظور، از ۳۰۰ قطعه جوجه یک روزه از سویه راس ۳۰۸ در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۴ تیمار (شامل۵/۱ درصد پودر کنگر فرنگی، ۳ درصد پودر کنگر فرنگی، ۳۰۰ میلی‌گرم ویتامین E و گروه کنترل)، ۵ تکرار در هر تیمار و ۱۵ قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. در پایان آزمایش، از هر تکرار ۲ قطعه پرنده انتخاب و جهت بررسی وزن ارگان های لنفاوی (کبد، طحال، بورس فابرسیوس) کشتار گردید. میزان آنتی‌بادی سرم خون علیه بیماری نیوکاسل در سنین ۲۸ و ۴۲ روزگی به وسیله روش ممانعت از هم آگلوتیناسیون (HI) تعیین شد. از نقطه نظر ترکیبات موثره، میزان فلاونوئید، فنل کل و آنتی‌اکسیدان‌ها به ترتیب ۶۱۴/۱، ۳۸۷/۲ و ۹۲/۶ برآورد شد. نتایج نشان داد که اختلاف معنی‌داری در وزن‌ اندام‌های لنفاوی (کبد، طحال و بورس فابرسیوس) بین تیمارهای مختلف وجود نداشت. تیتر آنتی‌بادی علیه ویروس نیوکاسل در ۴۲ روزگی اختلاف معنی‌داری بین تیمارها داشت و بیشترین تیتر آنتی‌بادی مربوط به تیمار با ۵/۱ درصد کنگر فرنگی بود (۰۵/۰P<).