سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنگره ملی علوم و فناوریهای نوین کشاورزی

تعداد صفحات: ۴

نویسنده(ها):

محبوبه تاج الدینی – دانشجوی کارشناسی ارشد فیزیولوژی دام و طیور، دانشگاه علوم کشاورزی و من
فیروز صمدی – عضو هیئت علمی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سیدرضا هاشمی – دکترای فیزیولوژی طیور، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
سعید حسنی – عضو هیئت علمی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان

چکیده:

این آزمایش به منظور بررسی اثرات سطوح مختلف گیاه کنگر فرنگی بر عملکرد رشد و خصوصیات لاشه جوجه‌های گوشتی در مرغداری تحقیقاتی دانشکده علوم دامی دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان در اسفند ماه ۱۳۸۹ انجام شد. بدین منظور از تعداد ۳۰۰ قطعه جوجه یک روزه از سویه راس ۳۰۸، در قالب طرح کاملاً تصادفی با ۴ تیمار (شامل۵/۱ درصد پودر کنگرفرنگی، ۳ درصد پودر کنگرفرنگی، ۳۰۰ میلی‌گرم ویتامین E و گروه کنترل) و ۵ تکرار و ۱۵ قطعه جوجه در هر تکرار استفاده شد. در پایان آزمایش از هر تکرار، ۲ قطعه پرنده با وزنی نزدیک به میانگین وزنی تکرار انتخاب و جهت بررسی درصد چربی شکمی و وزن اندام‌های گوارشی کشتار گردید. میزان ترکیبات موجود در برگ کنگرفرنگی شامل فلاونوئید و فنل کل با روش Folin-Ciocalteu و آنتی‌اکسیدان‌ها با روش DPPH اندازه گیری و به ترتیب ۶۱۴/۱، ۳۸۷/۲ و۹۲/۶ تعین شدند. نتایج نشان داد، در پایان هر دو مقطع ۲۱ و ۴۲ روزگی بیشترین و کمترین وزن بدن و افزایش وزن به ترتیب مربوط به جوجه‌های تغذیه شده با جیره غذایی ویتامین E و کنترل بود. در کل دوره پرورشی (۴۲-۱ روزگی) نیز کمترین و بیشترین ضریب تبدیل به ترتیب مربوط به تیمار کنترل و ویتامین‌E بود (۰۵/۰P<). اثر تیمارهای آزمایشی برچربی شکمی، وزن و طول دستگاه گوارش بجز بر وزن و طول سکوم در سایر اندام‌های گوارشی معنی‌دار نبود.