سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: ششمین کنفرانس بین المللی زلزله شناسی و مهندسی زلزله

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

حسن بابائی – فوق لیسانس مهندسی زلزله،دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی،تهران
محمود یحیائی – استادیار،دانشکده مهندسی عمران دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی،

چکیده:

اغلب ایین نامه های موجود مبتنی بر پاسخ خطی سازه می باشند و افزایش مقاومت انتقالی المان ها را در برابر پدیده پیچش توصیه می کنند روشهای طراحی موجود مبتنی بر بزرگی خروجی از مرکزیت سختی می باشد وجود این خروج ا زمرکزیت سختی منجر به اضافه کردن به مقاومت المانهایی می شود که انتظار می رود درناحیه غیرالاستیک رفتار مناسبی از خود نشان دهند ایین نامه ها به هیچ وجه پاسخ شکل پذیر پیچشی سازه به طور اشکار اشاره ای نکرده اند تعیین مقاومت المان ها معمولا مبتنی بر سختی الاستیک اجزا می باشد. بنابراین در ایین نامه های موجود تناقضی در محاسبات الاستیک وجوددارد. و انتظار رفتار شکل پذیر سازه تحت ا ثر حرکات انتقالی پیچشی در محدوده غیر الاستیک پیش بینی می شود.