سال انتشار: ۱۳۹۰

محل انتشار: اولین کنفرانس مجازی ذخیره سازی زیرزمینی مواد هیدروکربوری

تعداد صفحات: ۱۰

نویسنده(ها):

ملیحه داودآبادی – دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه صنعتی شاهرود
احمد رمضان زاده – استادیار، دانشکده ی مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرو
سید محمد اسماعیل جلالی – دانشیار، دانشکده ی مهندسی معدن، نفت و ژئوفیزیک، دانشگاه صنعتی شاهرود

چکیده:

به دلیل ویژگیهای خاص گاز طبیعی، معمولاً از روشهای زیرزمینی برای ذخیره سازی آن استفاده می شود. بسته بههدف، ظرفیت مورد نیاز و شرایط زمین شناسی و مقاومتی ساختگاه، ذخیره سازی زیرزمینی می تواند در ساختارهای طبیعی یاسازه های مصنوعی صورت گیرد. ایمنی بالا و سازگاری با محیط زیست از جمله مزایای مهم ذخیره سازی زیرزمینی گازطبیعی است. با مد نظر قرار دادن تولید و مصرف بالای کشور میتوان نیازهای فصلی و انرژی مورد نیاز برای نیروگاه ها را بااستفاده از تأسیسات ذخیره سازی زیرزمینی مدیریت نمود. از اینرو مدتی است که در کشور مطالعات امکانسنجی و مراحلآماده سازی زیرساخت های لازم آغاز شده است. در این مقاله با توجه به نوپا بودن این فنآوری در ایران، ابتدا تاریخچهایمختصر و در ادامه نیز مفاهیم اولیه ی روشهای گوناگون ذخیره سازی زیرزمینی گاز طبیعی تشریح میشود. همچنین اینروشها از جنبه های مختلفی مانند ظرفیت ذخیره سازی، روشهای مهار نشت، پارامترهای عملیاتی، بومی بودن فنآوریساخت و زمان آماده سازی و احداث مقایسه می شوند. در همین راستا تدوین برنامهای جامع برای ذخیره سازی گاز طبیعی باتوجه نیازهای داخلی برای نواحی مختلف کشور نیز پیشنهاد شده است.