مقاله مقایسه DRC (سیستوگرافی با ماده ایزوتوپ) و VCUG (سیستو گرافی با ماده حاجب) در تشخیص VUR (ریفلاکس ادرار از مثانه به حالب) تشخیص داده نشده در کودکان با عفونت ادراری مکرر که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۹۳ در مجله پزشکی دانشگاه علوم پزشکی ارومیه از صفحه ۲۹۰ تا ۲۹۷ منتشر شده است.
نام: مقایسه DRC (سیستوگرافی با ماده ایزوتوپ) و VCUG (سیستو گرافی با ماده حاجب) در تشخیص VUR (ریفلاکس ادرار از مثانه به حالب) تشخیص داده نشده در کودکان با عفونت ادراری مکرر
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله عفونت ادراری مکرر
مقاله ریفلاکس ادرار از مثانه به حالب
مقاله سیستو گرافی با ماده حاجب
مقاله سیستوگرافی با ماده ایزوتوپ
مقاله دیمرکاپتوسوکسینیک اسید سینتوگرافی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نیکی بخش احمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: محمودزاده هاشم
جناب آقای / سرکار خانم: حجازی ساسان
جناب آقای / سرکار خانم: نوروزی مهران
جناب آقای / سرکار خانم: قضاوی احمد
جناب آقای / سرکار خانم: غیبی شاه صنم
جناب آقای / سرکار خانم: صادقی ابراهیم
جناب آقای / سرکار خانم: عباسی عزت اله
جناب آقای / سرکار خانم: حقی سلمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مشاهده متن پیش زمینه و هدف: عفونت ادراری یکی از شایع ترین علل عفونت های کودکان بوده VUR (ریفلاکس ادرار از مثانه به حالب) یکی از ریسک فاکتورهای ماژور برای عفونت ادراری مکرر می باشد که می تواند منجر به اسکار کلیه شود. روش های تشخیصی که در حال حاضر برای تشخیص VUR انجام می شود شامل VCUG، (سیستو گرافی با ماده حاجب) و DRC (سیستوگرافی با ماده ایزوتوپ) می باشد. در مورد اینکه کدام یک از این روش ها حساس تر است اختلاف نظر وجود دارد. در این تحقیق هدف این است که نقش DRC زمانی که کودک در VCUG قبلی VUR نداشته و نیز نقش VCUG در کودکی که قبلا DRC شده و VUR نداشته بررسی شود.
مواد و روش کار: در این مطالعه تحلیلی ۶۰ کودک (۱۲۰ واحد کلیه) مبتلا به عفونت ادراری راجعه در سنین ۶ ماه تا ۱۴ سال مراجعه کننده به درمانگاه نفرولوژی اطفال بیمارستان شهید مطهری وارد مطالعه شدند. در گروه اول ۳۴ کودک (۶۸ واحد کلیه) که قبلا تحت VCUG قرارگرفته بودند و VUR نداشتند توسط DRC ازنظر VUR بررسی شدند و در گروه دوم ۲۶ کودک (۵۲ واحد کلیه) نیز که در بررسی اولیه با DRC ازنظر VUR منفی بودند تحت VCUG قرار گرفتند. همه کودکان درنهایت جهت تعیین اسکار کلیه تحت DMSA قرار گرفتند. نتایج با استفاده از ابزارهای آماری مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت.
یافته ها: از بین ۶۰ کودک مبتلا به عفونت ادراری، ۱۳ نفر پسر (۲۱٫۷درصد) و ۴۷ نفر دختر (۸۷٫۳درصد) بودند. میانگین سنی برابر ۴٫۷ سال بود. از ۶۸ واحد کلیه که قبلا به وسیله VCUG بررسی شده و VUR نداشته اند در بررسی مجدد DRC قادر بوده ۳۷ مورد (۵٫۵۴درصد) VUR را نشان دهد درحالی که از ۵۲ واحد کلیه که در بررسی اولیه با DRC، VUR گزارش نشده بود VCUG تنها ۷ مورد (۵٫۱۳درصد) VUR کشف نشده با DRC نشان داده شد. با توجه به تفاوت معنی دار آماری بین دو روش فوق می توان دریافت که DRC دارای قدرت بالاتری برای تشخیصی VUR کشف نشده دارد. از ۱۲۰ واحد کلیه موردبررسی ۷۰ واحد اسکار در کلیه داشتند که برابر ۵٫۵۸ درصد می باشد و از این ۷۰ مورد دارای اسکار ۴۳ مورد ۵٫۳۱ درصد ازنظر VUR مثبت بودند. نتایج نشان می دهد که به صورت معناداری در کودکانی که اسکار در DMSA داشته اند VUR نیز وجود داشته است.
بحث و نتیجه گیری: می توان نتیجه گرفت که با تکرار DRC یا VCUG در کودکان با عفونت ادراری مکرر که در سیستوگرافی اولیه VUR نداشته اند احتمال کشف VUR وجود داشته و در این راستا DRC ارزش بیشتری در مقایسه با VCUG ایفا می کند و همچنین اگر DMSA اسکار Significant را نشان دهد تکرار سیستوگرافی احتمال کشف VUR را بالا خواهد برد.