مقاله مقایسه گرافت عصب محیطی با روش معمولی و به روش معکوس در اندام تحتانی موش صحرایی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در دی ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۶۰۱ تا ۶۰۷ منتشر شده است.
نام: مقایسه گرافت عصب محیطی با روش معمولی و به روش معکوس در اندام تحتانی موش صحرایی
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله گرافت عصب
مقاله پیوند عصب به روش معمول
مقاله اثر کف پا
مقاله ایندکس سیاتیک

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اکبری حسین
جناب آقای / سرکار خانم: فاطمی محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: شکور ظهراب
جناب آقای / سرکار خانم: موسوی سیدجابر
جناب آقای / سرکار خانم: مدنی پژمان
جناب آقای / سرکار خانم: پدرام میرسپهر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: در برخی از صدمات عصبی که امکان ترمیم اولیه وجود ندارد، روش ارجح استفاده از پیوند عصب با استفاده از عصب خود بیمار (اتوگرافت) می باشد. از نظر تئوری این احتمال وجود دارد که متعاقب پیوند معکوس عصب از خروج آکسون از شاخه های فرعی ممانعت به عمل آید. پژوهش حاضر به مقایسه دو روش پیوند عصب به صورت مستقیم و معکوس می پردازد.
روش بررسی: ۴۰ عدد رت به دو گروه تقسیم شدند و مورد عمل جراحی قرار گرفتند. عصب سیاتیک ران راست آن ها به طول ۱٫۵ سانتی متر قطع شده در گروه اول به صورت مستقیم و در گروه B به صورت معکوس بین دو سر پروگزیمال و دیستال عصب مجددا آناستوموز شدند. یک و ۱۶ هفته پس از عمل جراحی، از رت ها اثر کف پا گرفته شد. در هفته ۱۶ بررسی پاتولوژی و شمارش آکسون انجام شد. نتیجه این دو روش گرافت عصبی از نظر کلینیکی بر اساس ایندکس عملکرد سیاتیک (Sciatic functional index) بر مبنای اثر کف پا و از نظر پاراکلینیکی بر مبنای شمارش آکسونی مقایسه شدند.
یافته ها: استفاده از گرافت عصبی به روش معمول و به روش معکوس از جنبه بالینی (SFI) در هفته اول (P=0.22) و هفته شانزدهم (P=0.87) و هم چنین از جنبه پاراکلینیکی شمارش آکسون، در هفته شانزدهم (P=0.68) تفاوت معنی داری با هم ندارند.
نتیجه گیری: در ضایعات عصبی با طول کوتاه، نتایج پیوند عصب به روش معمول و معکوس تفاوتی ندارد. نتیجه گیری در نقایص با طول بلند و نیز انسان نیاز به مطالعات بیش تری دارد.