مقاله مقایسه کارایی دستگاه نشانگر مری و اندازه گیری Co2 بازدمی در تائید محل لوله تراشه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۲ در مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد از صفحه ۳۴۷ تا ۳۵۳ منتشر شده است.
نام: مقایسه کارایی دستگاه نشانگر مری و اندازه گیری Co2 بازدمی در تائید محل لوله تراشه
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله کاپنوگرافی
مقاله لوله گذاری تراشه
مقاله مری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تقوی گیلانی مهریار
جناب آقای / سرکار خانم: مختاری آزاد آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: رضوی مجید

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: لوله گذاری تراشه اقدامی حیاتی در اتاق عمل ها است و عدم تشخیص صحیح با خطرات ناگواری همراه است. در این مطالعه دستگاه نشانگر مری با کاپنوگراف مقایسه شده است.
روش کار: پس از تائید و حمایت معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، این مطالعه توصیفی آینده نگر و تک نمونه ای بر ۱۱۴ بیمار کاندید جراحی عمومی و ارتوپدی انجام شد. بعد از لوله گذاری تراشه، محل آن ابتدا به وسیله دستگاه نشانگر مری و سپس با کاپنوگراف ارزیابی شد. اطلاعات به دست آمده توسط نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل و میزان p کمتر از ۰٫۰۵ معنی دار در نظر گرفته شد.
نتایج: در ۱۱۴ بیمار به علت لوله گذاری مشکل ۱۲۴ دفعه لوله گذاری تراشه انجام شد. میزان حساسیت و ارزش اخباری مثبت کاپنوگراف در تشخیص صحیح محل لوله تراشه ۱۰۰% بود. اما در دستگاه نشانگر مری میزان حساسیت ۹۸٫۲% و ارزش اخباری مثبت ۹۶٫۵% بود. بنابراین کاپنوگراف در تشخیص صحیح محل لوله تراشه از دستگاه نشانگر مری مطمئن تر بود (p=0.016)
نتیجه گیری: کاپنوگراف استاندارد طلایی برای تشخیص محل لوله تراشه است و استفاده از دستگاه نشانگر مری در حالتهای الکتیو از ارزش کمتری برخوردار است. ولی دستگاه نشانگر مری در تشخیص محل لوله تراشه، سریع بوده و از حساسیت بالایی بخصوص در موارد اورژانس و ایست قلبی برخوردار است. به علت حساسیت و ارزش اخباری مثبت بالا، در مواقع ضروری دستگاه نشانگر مری در تشخیص محل لوله تراشه قابل استفاده است ولی کاپنوگراف مطمئن تر و دقیقتر است.