مقاله مقایسه پانسمان با پوشش پلاستیک (پلی اتیلن)، گاز وازلین و ملولین در میزان بهبودی محل دهنده پیوند پوست در رت که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد و شهریور ۱۳۹۳ در طب جنوب از صفحه ۲۹۸ تا ۳۰۶ منتشر شده است.
نام: مقایسه پانسمان با پوشش پلاستیک (پلی اتیلن)، گاز وازلین و ملولین در میزان بهبودی محل دهنده پیوند پوست در رت
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پانسمان زخم
مقاله ترمیم زخم
مقاله محل دهنده پیوند پوست
مقاله ملولین
مقاله پلی اتیلن
مقاله گاز وازلین

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فاطمی محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: پگاه مهر محمد
جناب آقای / سرکار خانم: خواجه رحیمی امیراسدالله
جناب آقای / سرکار خانم: چهاردولی مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: تقوی شهرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: مصطفوی شبنم
جناب آقای / سرکار خانم: سخایی مریم
جناب آقای / سرکار خانم: نفر پگاه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه: پانسمان های مختلفی برای زخم ها استفاده می شود. یک مورد از این زخم ها، زخم محل دهنده پیوند پوست است. پانسمان های مختلفی برای تسریع ترمیم و بهبود نتایج دراز مدت زخم محل دهنده پیوند پوست معرفی شده است. هدف این مطالعه به کارگیری روش های پانسمان سنتی (گاز وازلین)، مدرن (ملولین) و پلی اتیلن جهت مقایسه آن ها از نظر میزان ترمیم زخم و هزینه مصرفی طی درمان بوده است.
مواد و روش ها: در مطالعه ای حیوانی، سه نوع پانسمان مختلف پلی اتیلن، گاز وازلین و ملولین برای پانسمان محل دهنده پیوند پوست استفاده شدند. ۳۰ رت به سه گروه ده تایی تقسیم و در همه آن ها یک قسمت از ناحیه پشت با درماتوم، پوست با ضخامت ناقص به ابعاد تقریبی ۵×۵ سانتی متر برداشته شد. ابعاد زخم با نرم افزار Image J اندازه گیری شد. در هر گروه از یکی از روش های نام برده برای پانسمان استفاده شد. در روزهای سوم، ششم، نهم، و دوازدهم با عکسبرداری دیجیتال و اندازه گیری زخم با همان برنامه نرم افزاری، سرعت ترمیم زخم تعیین شد. نتایج در سه گروه باهم مقایسه گردید.
یافته ها: متوسط سطح زخم در گروه پانسمان شده با گاز وازلین، در پایان روز دوازدهم برابر ۰٫۴۴±۰٫۷۲ سانتی متر مربع می باشد و این میزان در گروه پانسمان شده با پلی اتیلن برابر با ۰٫۷۵±۰٫۶۸ سانتی متر مربع و در گروه پانسمان شده با ملولین برابر با ۰٫۱۷±۰٫۱۴ سانتی متر مربع می باشد. بنا بر یافته ها، سطح زخم در روز سوم در پانسمان وازلین کمتر از سایر پانسمان ها بود. در روز ششم و نهم کمترین سطح زخم مربوط به پانسمان ملولین بود. در روز ۱۲ نیز کمترین سطح زخم مربوط به پانسمان ملولین بود. اما تنها اختلاف معنادار بین پانسمان ملولین و پانسمان وازلین مشاهده شد (P<0.04).
نتیجه گیری: پانسمان های پلی اتیلن با توجه به هزینه بسیار کم و سرعت ترمیم مناسب، به عنوان پانسمانی مناسب توصیه می شوند.