مقاله مقایسه پاسخ حاد هورمونی متعاقب فعالیت مقاومتی با شدت متوسط در مردان جوان و میانسال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در فروردین ۱۳۹۳ در علوم پزشکی رازی (مجله دانشگاه علوم پزشکی ایران) از صفحه ۶۴ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: مقایسه پاسخ حاد هورمونی متعاقب فعالیت مقاومتی با شدت متوسط در مردان جوان و میانسال
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تمرین مقاومتی
مقاله هورمون های آنابولیک
مقاله هورمون های کاتابولیک
مقاله پیری

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: اراضی حمید
جناب آقای / سرکار خانم: دمیرچی ارسلان
جناب آقای / سرکار خانم: اسدی عباس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: با توجه به افزایش مقبولیت و محبوبیت تمرین مقاومتی در بین مردم و بویژه افراد جوان و میانسال، هدف از این مطالعه، مقایسه پاسخ حاد هورمونی (تستوسترون، هورمون رشد، کورتیزول، آدرنوکورتیکوتروپین [ACTH]) و لاکتات خون به یک جلسه تمرین مقاومتی با شدت متوسط در مردان جوان و میانسال بود.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع نیمه تجربی می باشد. ده مرد جوان (سن: ۲۱٫۲±۲٫۲۳ سال) و هشت مرد میانسال (سن: ۴۹٫۷±۲٫۱۰ سال) سالم به صورت داوطلبانه در این پژوهش شرکت کردند. آزمودنی ها یک هفته بعد از تعیین یک تکرار بیشینه (۱ repetition maximum; 1RM) پرس سینه، تمرین مقاومتی حاد با شدت متوسط شامل؛ ۴ نوبت ۱۲ تکراری با شدت تقریبا ۷۰ درصد ۱RM و با فاصله ۲ دقیقه استراحت بین نوبت ها را انجام دادند و نمونه خونی قبل، بلافاصله و ۳۰ دقیقه پس از اجرای تمرین از آن ها اخذ شد.
یافته ها: هر دو گروه افزایش معناداری در تستوسترون، هورمون رشد، کورتیزول،
ACTH  و لاکتات خون بلافاصله و ۳۰ دقیقه بعد از اجرای تمرین مقاومتی نشان دادند (p<0.05). هورمون رشد گروه جوان نیز نسبت به گروه میان سال ۳۰ دقیقه پس از انجام تمرین افزایش معناداری یافت (p<0.05).ACTH  گروه جوان بلافاصله و ۳۰ دقیقه پس از اجرای تمرین تفاوت معناداری با گروه میانسال داشت (p<0.05).
نتیجه گیری: بر اساس یافته های به دست آمده، شدت متوسط تمرین مقاومتی می تواند با تحریک بیشتر هورمونی اثربخشی آن را حین ریکاوری افزایش دهد. این افزایش به ویژه برای کاهش اثرات سن بر وضعیت فیزیولوژیک و جسمانی افراد میانسال حائز اهمیت است.