مقاله مقایسه ناگویی خلقی، سبک های دفاعی و اضطراب صفت – حالت در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، افسردگی اساسی و افراد عادی که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در روان شناسی بالینی از صفحه ۶۷ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: مقایسه ناگویی خلقی، سبک های دفاعی و اضطراب صفت – حالت در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، افسردگی اساسی و افراد عادی
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ناگویی خلقی
مقاله سبک های دفاعی
مقاله اضطراب صفت – حالت
مقاله اضطراب فراگیر
مقاله افسردگی اساسی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: تقوی ملیحه
جناب آقای / سرکار خانم: نجفی محمود
جناب آقای / سرکار خانم: کیان ارثی فرحناز
جناب آقای / سرکار خانم: آقایان شاهرخ

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: متغیرهای روان شناختی مختلفی در اختلالات روانی نقش دارند. هدف این مطالعه مقایسه ناگویی خلقی، سبک های دفاعی، و اضطراب صفت – حالت در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، افسردگی اساسی و افراد عادی بود.
روش: طرح این پژوهش از نوع علی – مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمامی افرادی که در بهار سال ۱۳۹۱ به ساختمان پزشکان رسول اکرم (ص) شهرستان شاهرود مراجعه کرده بودند در بر می گرفت که از بین آنها ۲۱۹ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. این نمونه به سه گروه تقسیم شد: یک گروه ۴۹ نفری با تشخیص اختلال اضطراب فراگیر، یک گروه ۶۰ نفری با تشخیص اختلال افسردگی اساسی، و گروه دیگر ۱۱۰ فرد عادی را در بر می گرفت. شرکت کنندگان پرسشنامه سبک های دفاعی، مقیاس ناگویی خلقی تورنتو و پرسشنامه اضطراب صفت – حالت را تکمیل نمودند. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از روش تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد.
یافته ها: نتایج نشان داد که میانگین نمرات ناگویی خلقی، سبک های دفاعی، و اضطراب صفت – حالت در بین افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر، افسردگی اساسی، و افراد عادی تفاوت معناداری دارد. میانگین نمرات ابعاد دشواری در شناسایی احساس ها و دشواری در توصیف احساس های ناگویی خلقی، اضطراب صفت، و سبک دفاعی ناپخته در افراد مبتلا به اضطراب فراگیر و افسردگی اساسی نسبت به افراد عادی بالاتر بود. نمرات بعد تفکر برون مدار ناگویی خلقی و سبک دفاعی پخته در افراد عادی در مقایسه با گروه های بالینی میانگین بالاتری را به خود اختصاص داده بود. هیچ گونه تفاوت معناداری در میانگین نمرات سبک دفاعی روان آزرده در بین گروه ها مشاهده نشد. همچنین نتایج پژوهش نشان داد که میانگین نمرات اضطراب حالت در افراد مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر نسبت به افراد مبتلا به افسردگی اساسی و افراد عادی بالاتر است.
نتیجه گیری: نتایج حاکی از اهمیت سبک های دفاعی و ناگویی خلقی در بیماران مبتلا به اختلال اضطراب فراگیر و افسردگی اساسی بود.