مقاله مقایسه میزان استحکام باند برشی براکت های ارتودنسی باند شده با ادهزیو کورماکس II و ترانس باند XT در دندانهای مبتلا به فلوروزیس و ارزیابی آسیب مینایی حاصل از دیباندینگ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۳ در مجله دندانپزشکی (جامعه اسلامی دندانپزشکان ایران) از صفحه ۴۳ تا ۵۰ منتشر شده است.
نام: مقایسه میزان استحکام باند برشی براکت های ارتودنسی باند شده با ادهزیو کورماکس II و ترانس باند XT در دندانهای مبتلا به فلوروزیس و ارزیابی آسیب مینایی حاصل از دیباندینگ
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فلوروزیس دندانی
مقاله مینا
مقاله ادهزیوهای مورد استفاده در ارتودنسی
مقاله استجکام باند برشی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فتاحی حمیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: مشکل گشا وحید
جناب آقای / سرکار خانم: پاکشیر حمیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: ناصری نوید
جناب آقای / سرکار خانم: باهری مقدم طاهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: باندینگ براکت به دندانهای مبتلا به فلوروزیس اغلب مشکل می باشد. هدف از این مطالعه مقایسه میزان استحکام باند برشی براکت های ارتودنسی به دندانهای مبتلا به فلوروزیس با استفاده از ادهزیو کورماکس II و ترانس باند XT و ارزیابی آسیب مینایی پس از دیباندینگ می باشد.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی آزمایشگاهی شصت دندان مبتلا به فلوروزیس (۵ و ۴=(TFI و غیر فلوروزیس به دو زیر گروه تقسیم شدند. براکت اچ وایز استاندارد، در گروه اول و سوم به وسیله ترانس باند XT و در سایر گروهها به وسیله کورماکس II به نمونه ها باند شدند. بعد از باندینگ میزان استحکام باند برشی به وسیله دستگاه اینسترون (Universal testing machine) تعیین شد. ارزیابی استریولوژی آسیب مینایی توسط نرم افزار استریولوژی (Stereolith 1) انجام گردید. از آزمونهای آماری آنالیز واریانس دو طرفه Post Hoc (LSDKruskal-Wallis، Wilcoxon و Paired Samples Test جهت ارزیابی داده ها استفاده شد.
یافته ها: فلوروزیس میزان استحکام باند برشی را به طور معنی داری کاهش می دهد (سطح معنی داری=۰٫۰۴۱). کورماکس II میزان استحکام باند برشی را به طور معنی داری افزایش می دهد (سطح معنی داری=۰٫۰۴۰). نمونه ها در گروه اول (فلوروزیس و ترانس باند XT) کمترین میزان استحکام باند برشی را نشان دادند (۱٫۶۹±۱۳٫۴۴ مگاپاسکال). گروه دوم (فلوروزیس و کورماکس II) بیشترین افزایش را در تعداد ترکهای مینایی نشان دادند.
نتیجه گیری: کورماکس II انتخاب مناسبی جهت باندینگ براکت های ارتودنسی در دندانهای مبتلا به فلوروزیس می باشد، با این حال استفاده از روشهای محافظه کارانه دیباندینگ جهت کاهش آسیب مینایی ضروری می باشد.