مقاله مقایسه قدرت عضلات تنه و پنجه دست دانش آموزان عادی و کم توان ذهنی فعال و غیرفعال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۱ در پژوهش در علوم توانبخشی از صفحه ۱۱۳۲ تا ۱۱۴۱ منتشر شده است.
نام: مقایسه قدرت عضلات تنه و پنجه دست دانش آموزان عادی و کم توان ذهنی فعال و غیرفعال
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله قدرت عضلانی
مقاله کم توان ذهنی
مقاله زندگی بی تحرک
مقاله ورزش مدارس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مشهدی محمد
جناب آقای / سرکار خانم: قاسمی کهریزسنگی غلامعلی
جناب آقای / سرکار خانم: کرمی سجاد
جناب آقای / سرکار خانم: هوشنگی ضمیر عیسی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: قدرت عضلانی به دلیل وضعیت ویژه افراد کم توان ذهنی و نیاز آن ها به داشتن زندگی مستقل اهمیت بسیاری دارد. تحقیقات مختلف اعلام کرده اند که زندگی بی تحرک یکی از علل ضعف جسمانی و مشکلات سلامتی در این افراد می باشد. هدف از این مطالعه، مقایسه قدرت عضلانی نوجوانان کم توان ذهنی و نوجوانان عادی فعال و غیرفعال بود.
مواد و روش ها: در این تحقیق ۶۰ دانش آموز ۱۵ تا ۲۰ ساله (میانگین سن ۱۶٫۵۸±۱٫۱۳ سال) شامل ۳۰ دانش آموز کم توان ذهنی (میانگین بهره هوشی ۶۲٫۸۷±۵٫۱۵) و ۳۰ دانش آموز عادی به روش تصادفی انتخاب شدند و به چهار گروه برابر کم توان ذهنی فعال، کم توان ذهنی غیرفعال، عادی فعال و عادی غیرفعال تقسیم شدند. قدرت عضلات پنجه دست برتر و تنه (پشت، سینه و شانه ها) با استفاده از نیروسنج های دستی و چندکاره ارزیابی شد. داده ها از طریق نرم افزار SPSS و آزمون MANOVA با آزمون تعقیبی (Least significant difference) LSD در سطح (p£۰٫۰۵۰) تجزیه و تحلیل شد.
یافته ها: یافته های آزمون MANOVA نشان داد، در قدرت عضلانی پنجه دست برتر، تفاوت معنی داری بین گروه کم توان ذهنی غیرفعال با تمامی گروه های کم توان ذهنی فعال (P=0.023)، عادی غیرفعال (P=0.016) و عادی فعال (P<0.001) وجود داشت. در قدرت عضلانی تنه نیز تفاوت معنی داری بین این گروه با گروه های کم توان ذهنی فعال (P=0.008)، عادی غیرفعال(P=0.002)  و عادی فعال (P<0.001) مشاهده شد؛ در حالی که بین گروه کم توان ذهنی فعال با گروه عادی غیرفعال در هر دو عامل قدرت پنجه دست (P=0.871) و تنه (P=0.597) تفاوت معنی دار نبود. البته بین نتایج این گروه با گروه عادی فعال در قدرت عضلانی تنه (P=0.016) تفاوت معنی دار بود، اما در قدرت عضلانی پنجه دست (P=0.064) بین این دو گروه تفاوت معنی داری مشاهده نشد. همچنین در دانش آموزان عادی بین دو گروه فعال و غیرفعال در هر دو عامل قدرت پنجه دست (P=0.090) و قدرت تنه (P=0.056) نیز تفاوت معنی داری مشاهده نشد.
نتیجه گیری: نوجوانان کم توان ذهنی با داشتن یک زندگی فعال می توانند سطوح قدرت عضلانی را مانند همسالان عادی خود بهبود بخشند. به نظر می رسد فعالیت های ورزشی آموزشگاهی می تواند عامل مناسبی برای بهبود آمادگی عضلانی در افراد کم توان ذهنی باشد.