مقاله مقایسه فاسیای فرآوری شده گاو با یک ممبران خارجی «اولوشن» بر میزان استخوان سازی آهیانه خرگوش که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در مجله دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی از صفحه ۷۶ تا ۸۵ منتشر شده است.
نام: مقایسه فاسیای فرآوری شده گاو با یک ممبران خارجی «اولوشن» بر میزان استخوان سازی آهیانه خرگوش
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فاسیای فرآوری شده گاوی
مقاله مواد پیوند استخوان
مقاله ممبران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: عظیمی حمیدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: عاشوری مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: معصومی کامران

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: استفاده از مواد پیوند استخوان و غشاهای مسدودکننده ممبران به منظور افزایش میزان استخوان سازی و تسریع آن، درمانی استاندارد محسوب می شود. با توجه به امکان استفاده از فاسیای فرآوری شده گاو به عنوان یک ممبران قابل جذب و مزایای آن، مطالعه حاضر با هدف مقایسه فاسیای فرآوری شده گاو با «اولوشن» با بیس کلاژن بر میزان استخوان سازی آهیانه خرگوش انجام گرفت.
مواد و روشها: در مطالعه تجربی حاضر، از ۵ خرگوش نیوزیلندی نر با وزن متوسط ۲٫۵ کیلوگرم استفاده شد. پس از بی هوشی، در استخوان آهیانه هر خرگوش ۳ دیفکت استخوانی به صورت بای کورتیکال به قطر ۸ میلی متر و در امتداد هم ایجاد و هر یک به صورت تصادفی با استفاده از فاسیای فرآوری شده گاوی یا ممبران اولوشن پوشش یافته یا به عنوان گروه شاهد خالی باقی گذاشته شدند. حیوانات بعد از ۱۲ هفته قربانی شده، نمونه برداری برای آزمایشات هیستوپاتولوژی انجام شد. میزان استخوان سازی با استفاده از صفحه مدرج بر روی مانیتور متصل به دوربین میکروسکوپ و با استفاده از معیار عدم مشاهده استخوان سازی، استخوان سازی کمتر از ۳۳%، استخوان سازی در محدوده ۶۶%-۳۳% و بیشتر از ۶۶% محاسبه گردید. همچنین نوع استخوان، میزان التهاب، نکروز و فیبروز در سه گروه بررسی گردید. داده ها با استفاده از آزمون Jonckheere-Terpstra در سه گروه تجزیه و تحلیل شدند.
یافته ها: از ۴ نمونه مورد مطالعه در گروه فاسیای فرآوری شده، نصف آنها علائمی از استخوان سازی نشان نداد، ۱ نمونه استخوان سازی به میزان ۶۶%-۳۳% و ۱ نمونه نیز استخوان سازی بیشتر از ۶۶% مقطع بافتی داشتند. در نمونه های ممبران اولوشن نیز نیمی از آنها، فاقد علائم استخوان سازی و نیم دیگر استخوان سازی کمتر از ۳۳% نشان دادند. در گروه شاهد نیز نیمی از نمونه ها، فاقد علائم استخوان سازی و نیم دیگر آنها استخوان سازی بیش از ۶۶% مقطع نشان دادند. تفاوت میزان استخوان سازی در سه گروه از نظر آماری معنی دار نبود. در گروه فاسیا، از ۲ نمونه دارای استخوان سازی، ۱ نمونه بالغ و ۱ نمونه دیگر نابالغ بود. هر ۲ نمونه دارای استخوان سازی در گروه ممبران اولوشن از نوع نابالغ و هر ۲ نمونه دارای استخوان سازی در گروه شاهد از نوع بالغ بودند. نتایج آزمون آماری تفاوت معنی داری بین سه گروه از نظر نوع استخوان، میزان التهاب، نکروز و فیبروز نشان نداد.
نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر در مجموع نشان داد میزان استخوان سازی در دیفکت های پوشش یافته با فاسیای فرآوری شده گاوی، ممبران اولوشن و نمونه های شاهد یکسان بوده، تفاوت معنی داری بین سه گروه وجود نداشت. بنابراین استفاده از فاسیای فرآوری شده می تواند به همان میزان ممبران اولوشن استخوان سازی ایجاد نماید. با این حال، فاسیای فرآوری شده و ممبران اولوشن هیچکدام نتوانستند در مقایسه با گروه شاهد استخوان سازی را تشدید نمایند.