مقاله مقایسه ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و پروکسیداسیون لیپیدی بزاق در بیماران مبتلا به آفت راجعه دهانی با افراد سالم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در شهریور ۱۳۹۲ در مجله علمی پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی بابل از صفحه ۳۹ تا ۴۴ منتشر شده است.
نام: مقایسه ظرفیت آنتی اکسیدانی تام و پروکسیداسیون لیپیدی بزاق در بیماران مبتلا به آفت راجعه دهانی با افراد سالم
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آفت راجعه دهانی
مقاله آنتی اکسیدان
مقاله پروکسیداسیون لیپیدی
مقاله بزاق

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فرهادملاشاهی لیلا
جناب آقای / سرکار خانم: پورامیر مهدی
جناب آقای / سرکار خانم: مطلب نژاد مینا
جناب آقای / سرکار خانم: هنرمند ماریه
جناب آقای / سرکار خانم: بیژنی علی
جناب آقای / سرکار خانم: شیرزاد آتنا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: آفت راجعه دهانی یکی از شایعترین بیماری های مخاط دهان با پاتوژنز ناشناخته می باشد. رادیکال های آزاد ممکن است نقش مهمی در پاتوژنز آفت راجعه دهانی ایفا کنند. هدف از این مطالعه بررسی استرس اکسیداتیو و سیستم آنتی اکسیدانی در نمونه بزاق بیماران با آفت راجعه دهانی در مقایسه با افراد سالم می باشد.
مواد و روشها: در این مطالعه مورد – شاهدی ۲۰ بیمار مبتلا به آفت راجعه دهانی (گروه مورد) و ۲۰ فرد سالم (گروه کنترل) که از لحاظ سن و جنس همسان شده بودند، انتخاب گردیدند. بزاق غیرتحریکی بیماران مبتلا به آفت، در مرحله زخمی و افراد سالم جمع آوری شد. ظرفیت تام آنتی اکسیدانی و MDA (Malondialdehyde) بزاق افراد دو گروه به ترتیب توسط روش (Ferric reducing antioxidant power) FRAP و  TBARS (Thiobarbituric Acid Reactive Substance)مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت.
یافته ها: میانگین و انحراف معیار MDA بزاق درگروه مورد ۰٫۵۲۶±۰٫۰۹۲ mM و در افراد گروه کنترل ۰٫۲۳۲±۰٫۰۶۱ mM بود (p<0.0001). میانگین و انحراف معیار ظرفیت تام آنتی اکسیدانی بزاق در گروه مورد ۵۴۲٫۶۰±۱۱۳٫۵۰۹ mM و در گروه کنترل ۶۱۹٫۳۰±۱۳۱٫۳۰۳ mM بود و میان دو گروه، اختلاف معنی داری دیده نشد. در افراد گروه مورد و کنترل با افزایش میزان MDA، میزان ظرفیت آنتی اکسیدانی تام کاهش یافت (p= 0.022، r= -0.36).
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در بیماران با آفت دهانی، میزان اکسیدان افزایش می یابد و ظرفیت آنتی اکسیدانی تام تغییر نمی کند.