مقاله مقایسه شاخص های استرس حرارتی SW, WBGT, DI با پاسخ های فیزیولوژیکی مردان در محیط کار گرم و مرطوب که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۱ در سلامت و محیط ایران از صفحه ۲۴۵ تا ۲۵۲ منتشر شده است.
نام: مقایسه شاخص های استرس حرارتی SW, WBGT, DI با پاسخ های فیزیولوژیکی مردان در محیط کار گرم و مرطوب
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله WBGT
مقاله شاخص استرس گرمایی
مقاله پاسخ های فیزییولوژیکی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گلبابایی فریده
جناب آقای / سرکار خانم: منظم اسماعیل پور محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: همت جو رسول
جناب آقای / سرکار خانم: نصیری پروین
جناب آقای / سرکار خانم: پوریعقوب غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: حسینی مصطفی

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: استرس گرمایی در بسیاری از صنایع از جمله صنایع پتروشیمی و فولاد یک خطر جدی برای سلامتی و ایمنی کارگران به شمار می آید. ارزیابی استرس گرمایی نه تنها از نظر پیشگیری از بیماری های ناشی از مواجهه با گرما، بلکه از نظر عملکرد و ایمنی کارگران در محیط کار نیز مهم است. شاخص هایی که هم اکنون برای ارزیابی استرس گرمایی مورد استفاده قرار می گیرند بسیار زیاد بوده و انتخاب یک شاخص مناسب برای محدوده وسیعی از شرایط آب و هوایی سخت است. هدف از انجام این مطالعه ارایه یک شاخص بهینه بر اساس پارامترهای فیزیولوژیکی بدن افراد در صنعت پتروشیمی است.
روش بررسی: این مطالعه در یک صنعت پتروشیمی واقع در عسلویه صورت پذیرفت و ۲۱ نفر کارگر مرد وارد مطالعه و بر اساس سازش یا عدم سازش فرد با گرما تقسیم بندی شدند. پارامترهای فیزیولوژیکی شامل ضربان قلب و فشار خون سیستولیک و دیاستولیک، دمای پوست و دمای دهانی افراد طی دو هفته در طول روز کاری اندازه گیری شد. هم زمان با اندازه گیری پارامترهای فیزیولوژیکی، پارامترهای شرایط جوی لازم برای محاسبه شاخص دمای تر گوی سان Wet Bulb Globe Temperature (WBGT))، مقدار عرق مورد نیاز (Required Sweat Rate (SWreq)) و شاخص احساس ناراحتی (Discomfort Index (DI)) اندازه گیری شد.
یافته ها: میانگین شاخص های محاسبه شده برای افراد هر دو گروه سازش یافته و سازش نیافته در سایت کار به طور معنی داری بالاتر از سایت پذیرش بود (P<0.05). همچنین میانگین پارامترهای فیزیولوژیکی افراد هر دو گروه در سایت کار بیشتر از سایت پذیرش بود (P<0.05). در مورد ضریب همبستگی بین شاخص های محاسبه شده با پارمترهای فیزیولوژیکی شاخص WBGT با ضربان قلب، فشار سیتولیک و دیلستولیک خون و دمای پوست به ترتیب ۰٫۷۳۱، ۰٫۴۵۱، ۰٫۳۷۵ و ۰٫۶۹۵ بیشترین ضریب هم بستگی را دارا بود و شاخص DI به ترتیب ۰٫۷۲۵، ۰٫۴۴۶، ۰٫۳۵۲ و ۰٫۶۸۹ بود و SWreq با دمای عمقی بدن با مقدار ضریب همبستگی ۰٫۷۶۶ بیشترین رابطه را داشت.
نتیجه گیری: یافته های این مطالعه ارتباط معنی داری را بین شاخص های محاسبه شده و پارامترهای فیزیولوژیکی را در سایت کار و پذیرش را نشان می دهد که نتایج مطالعات قبلی را تایید می کند. در این مطاله شاخص بهینه با توجه به مطالعات گذشته بر اساس ضربان قلب بررسی و چنین نتیجه گیری شد که شاخص WBGT بیشترین ضریب هم بستگی را با ضربان قلب داراست. این مطالعه پیشنهاد می کند که برای ارزیابی استرس گرمایی با چنین شرایط آب و هوایی شاخص WBGT بهینه ترین شاخص کاربردی است.