مقاله مقایسه سطح سرمی ماتریکس گاما کربوکسی گلوتامات پروتئین (MGP) با استئوپروتگرین (OPG) ارتباط آنها با شدت بیماری در بیماران زن مبتلا به آرتریت روماتوئید که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۹۲ در تازه های بیوتکنولوژی سلولی مولکولی از صفحه ۳۷ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: مقایسه سطح سرمی ماتریکس گاما کربوکسی گلوتامات پروتئین (MGP) با استئوپروتگرین (OPG) ارتباط آنها با شدت بیماری در بیماران زن مبتلا به آرتریت روماتوئید
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آرتریت روماتوئید (RA)
مقاله استئوپروتگرین (OPG)
مقاله ماتریکس Gla پروتئین (MGP)
مقاله پروتئین فاز حاد با حساسیت بالا (hs-CRP)

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شهیدی مریم السادات
جناب آقای / سرکار خانم: رشتچی زاده نادره
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی حق جو امیر
جناب آقای / سرکار خانم: رضایی مقدم عادل
جناب آقای / سرکار خانم: تقی زاده مهدیه
جناب آقای / سرکار خانم: مرزبان حوا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: آترواسکلروزیس و بیماری های ناشی از کلسیفیکاسیون عروقی یکی از علل عمده مرگ و میر در بیماران با آرتریت روماتوئید (RA) می باشد. هر چند مطالعات متعددی دراین خصوص صورت گرفته اما نتایج زیادی در مورد اثرات این فاکتورها بروی بیومارکرهای استخوان و ارتباط آنها با کلسیفیکاسیون عروقی در دسترس نیست. هدف از این مطالعه مقایسه سطوح سرمی ماتریکس Gla پروتئین (MGP) و استئوپروتگرین (OPG) و ارتباط آنها با شدت فعالیت بیمار (DASA28) در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید می باشد.
مواد و روش ها: ۴۵ بیمار زن، مبتلا به آرتریت روماتوئید و نیز ۴۵ زن سالم که از نظر سن و جنس با بیماران همسان بودند بعنوان گروه کنترل انتخاب شدند. مقادیر سرمی ماتریکس
Gla پروتئین (MGP) واستئوپروتگرین (OPG) به روش الایزا و مقادیر سرمی پروتئین فاز حاد با حساسیت بال (hs-CRP) نیز به روش توربیدومتری اندازه گیری شد.
یافته ها: نتایج حاکی از افزایش معنی داری در سطح سرمی
OPG و hs-CRP در گروه بیماران نسبت به گروه کنترل می باشد. تفاوت معنی داری در مقدار سطح سرمی MGP بیماران نسبت به گروه کنترل مشاهده نشد. همبستگی مثبت معنی داری بین hs-CRP و مقادیر سرعت رسوب گلبولهای قرمز (ESR) و نیز همبستگی مثبت معنی داری بین hs-CRP و مقادیر درجه فعالیت بیماری (DAS28) و همچنین همبستگی مثبت معنی داری بین ESR و مقادیر (DAS28) درگروه بیماران مشاهده گردید.
نتیجه گیری: چنین استنتاج می شود که احتمالا افزایش
OPG می تواند پاسخ های التهابی به واسطه کاهش مقادیر سیتوکاینها در زنان مبتلا به آرتریت روماتوئید را کاهش داده و از تخریب استخوان محافظت کند و همچنین کاهش MGP نیز می تواند منجر به کلسیفیکاسیون عروقی در این بیماران شده و در نتیجه به دیواره عروق آسیب برساند.