مقاله مقایسه سرعت حداکثر سیستولی شریان کاورنوزال پنیس قبل و بعد از تزریق پاپاورین در اختلال نعوظ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مرداد ۱۳۹۱ در مجله دانشکده پزشکی از صفحه ۳۰۱ تا ۳۰۷ منتشر شده است.
نام: مقایسه سرعت حداکثر سیستولی شریان کاورنوزال پنیس قبل و بعد از تزریق پاپاورین در اختلال نعوظ
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Peak systolic velocity
مقاله شریان کاورنوزال
مقاله پاپاورین
مقاله اختلال نعوظ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: باقری سیدمرتضی
جناب آقای / سرکار خانم: طاهری محمودرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمینه و هدف: اختلال عملکرد جنسی در مردان، ممکن است ناشی از ناکافی بودن نعوظ با منشای عروقی باشد. یکی از روش های تشخیص آن، تزریق داخل سینوزوییدی پاپاورین و سپس بررسی شریان کاورنوزال پنیس با استفاده از سونوگرافی داپلر است. در این مطالعه رابطه میان Peak systolic velocity (PSV) شریان کاورنوزال قبل از تزریق پاپاورین و ناتوانی جنسی با علت عروقی بررسی گردیده است.
روش بررسی: این مطالعه در سال های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۰ در بیمارستان هاشمی نژاد تهران در قالب یک مطالعه کارآزمایی بالینی خود شاهد شونده (Self-controlled) انجام شده است. جمعیت مورد مطالعه بیماران مبتلا به اختلال نعوظ می باشد. با استفاده از دستگاه سونوگرافی PSV شریان کاورنوزال پنیس ثبت شده و در مرحله بعد بیماران ۴۰ تا ۸۰ میلی گرم پاپاورین دریافت کرده و مجددا PSV شریان کاورنوزال ثبت گردید. نتایج به دست آمده در قبل و بعد از تزریق با یک دیگر مقایسه شد.
یافته ها: ۹۰ بیمار مذکر با میانگین سنی ۴۷٫۷±۱۳٫۷ سال وارد مطالعه شدند. پاسخ به تزریق پاپاورین در ۴۵٫۵% (۴۱ بیمار) مثبت بود. میانگین PSV قبل از تزریق برابر با ۱۴٫۶۸±۵٫۶۵cm/s و بعد از تزریق ۵۳٫۷۴±۱۸٫۸cm/s بود (P<0.001). در گروه بیماران با اختلال نعوظ شریانی، PSV قبل از تزریق با حد تمایز PSV معادل ۱۰cm/s مقایسه و بررسی گردید. بر این اساس مقدار حساسیت این حد تمایز ۵۰% و ویژگی آن ۱۰۰% می باشد.
نتیجه گیری: میزان PSV قبل از تزریق معادل ۱۰cm/s به عنوان حد تمایز جهت افتراق علل شریانی اختلال نعوظ از حساسیت لازم برخوردار نیست ولی ویژگی بالایی دارد.