مقاله مقایسه ساختار سازه ای سه واکه کناری در زبان فارسی در کودکان کاشت حلزون شده و کودکان دارای شنوایی طبیعی ۵ تا ۱۰ ساله شهر تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن و اسفند ۱۳۹۱ در پژوهش در علوم توانبخشی از صفحه ۱۰۴۵ تا ۱۰۵۳ منتشر شده است.
نام: مقایسه ساختار سازه ای سه واکه کناری در زبان فارسی در کودکان کاشت حلزون شده و کودکان دارای شنوایی طبیعی ۵ تا ۱۰ ساله شهر تهران
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله تحلیل آکوستیکی
مقاله بسامد سازه ای
مقاله کاشت حلزون
مقاله گفتار طبیعی
مقاله زبان فارسی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جعفری نرگس
جناب آقای / سرکار خانم: ترابی نژاد فرهاد
جناب آقای / سرکار خانم: اسلامی محرم
جناب آقای / سرکار خانم: قربانی علی‌
جناب آقای / سرکار خانم: جلایی شهره
جناب آقای / سرکار خانم: ثامنی سیدجلال
جناب آقای / سرکار خانم: محمودی الهام
جناب آقای / سرکار خانم: نیلفروش محمدحسین

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شنوایی یکی از عوامل اساسی تاثیرگذار بر کیفیت تولید گفتار از سوی سخنوران زبان است. این حس بازخورد لازم را برای کنترل گفتار فراهم می کند. گفتار کودکان دارای آسیب شنوایی اغلب هم از نظر ادراکی و هم از نظر ویژگی های آکوستیکی دارای اختلال می باشد. هدف از این مطالعه، تعیین و مقایسه ساختار سازه ای سه واکه بلند زبان فارسی در کودکان کاشت حلزون شده و دارای شنوایی طبیعی بود.
مواد و روش ها: صدای ۲۰ کودک کاشت حلزون شده پیش زبان و ۲۰ کودک دارای شنوایی طبیعی در گروه سنی ۵ تا ۱۰ سال مورد بررسی قرار گرفت. شرکت کننده ها تک زبانه و فارسی زبان بودند. از آزمودنی ها خواسته شد که واکه های /i/، /u/ و /a^/ را کشیده و تولید کنند. میانگین سازه های اول و دوم این واکه ها با نرم افزار Praat نسخه ۵٫۳٫۱۳ تعیین و یافته ها بین دو گروه مقایسه گردید. جهت تعیین وجود تفاوت بین میانگین سازه های اول، دوم و نسبت سازه دوم به اول بین دو گروه از آزمون Independent t استفاده شد.
یافته ها: مقدار سازه اول هر سه واکه در گروه کاشت افزایش یافت که این افزایش تنها در واکه /i/ معنی دار بود (P= 0.011). مقایسه سازه دوم تفاوت معنی داری را بین دو گروه نشان نداد. مقایسه نسبت سازه دوم به اول در دو گروه در سه واکه تنها در واکه /i/ و با احتمال ۹۵ درصد تفاوت معنی دار نشان داد (P= 0.010).
نتیجه گیری: بسامد سازه های اول در کودکان کاشت حلزون شده افزایش یافت. با توجه به این یافته یعنی افزایش سازه اول، به نظر می رسد کودکان کاشت حلزون شده حرکات جبرانی زیادی به کار می گیرند که می توان این پدیده را با فقدان بازخورد شنیداری و تلاش برای جبران آن با حس عمقی با استفاده از شگردهای تولیدی توضیح داده شود. تغییر سازه های اول و دوم در جهت کاهش فضای هندسی واکه های مورد بررسی بود، به عبارتی افرادی که کاشت حلزون شده بودند اندکی مرکزی شده تر واکه ها را تولید نمودند.