مقاله مقایسه روش های c-ELISA و RT-PCR در تشخیص طاعون نشخوارکنندگان کوچک از نمونه های بالینی مرحله اولیه بیماری درگله های گوسفند و بز استان کرمانشاه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۲ در زیست شناسی جانوری تجربی از صفحه ۵۱ تا ۵۶ منتشر شده است.
نام: مقایسه روش های c-ELISA و RT-PCR در تشخیص طاعون نشخوارکنندگان کوچک از نمونه های بالینی مرحله اولیه بیماری درگله های گوسفند و بز استان کرمانشاه
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله طاعون نشخوارکنندگان کوچک
مقاله الایزای رقابتی
مقاله RT-PCR
مقاله کرمانشاه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فروغی آزاده
جناب آقای / سرکار خانم: چهارآیین برومند
جناب آقای / سرکار خانم: اونق عبدالغفار
جناب آقای / سرکار خانم: مردانی کریم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
طاعون نشخوارکنندگان کوچک (PPR) بیماری عمومی و مسری گوسفند و بز است. عامل بیماری (PPRvirus) در جنس موربیلی ویروس (Morbillivirus) از خانواده پارامیکسوویریده (Paramyxoviridae) قرار دارد. جداسازی ویروس علاوه بر زمان بر بودن، نیازمند تجهیزات مربوطه است. الایزای رقابتی (Competitive ELISA) برای تشخیص این ویروس، دارای حساسیت و ویژگی بالایی است. اما بطور کلی، تکنیک PCR مناسب تر و با حساسیت بالا گزارش شده است. از آنجا که این بیماری در ایران اندمیک بوده و غرب کشور و بخصوص استان کرمانشاه دارای کانون های متعدد این بیماری است؛ لذا در این مطالعه، نشخوارکنندگان کوچک استان کرمانشاه از نظر بیماری PPR به روش الایزای رقابتی و نیز روش PCR با نسخه برداری معکوس (RT-PCR) مورد بررسی قرار گرفتند و میزان حساسیت دو روش فوق در تشخیص بیماری در مرحله اولیه، بویژه پیش از ظهور اسهال مقایسه گردید. در RT-PCR، از تعداد ۳۰ نمونه، ۲۳ نمونه منفی و هفت نمونه مثبت شدند (%۲۳٫۳۳ مثبت). دو نمونه از نمونه های سرم خون مربوط به این هفت حیوان، در الایزا منفی شده و پنج مورد باقیمانده، در الایزا هم مثبت شدند. بنابراین درصد همپوشانی این دو روش %۷۱٫۴۲ است. علاوه بر آن، حساسیت %۶٫۷۰ PCR بیشتر از c-ELISA است. علی رغم هزینه بیشتر RT-PCR نسبت به الایزا، دقت و سرعت تشخیص بیماری، مزیت ویژه RT-PCR است که می تواند جایگزین جداسازی ویروس و الایزای رقابتی برای کنترل و مبارزه با بیماری شود. با توجه به نتایج بدست آمده در مطالعه حاضر، پیشنهاد می شود که مطالعات بیشتری در جهت بررسی شیوع و ریسک فاکتورهای وقوع این بیماری در مناطق مختلف ایران صورت گیرد.