مقاله مقایسه دو روش «بخیه» و «چسب و بخیه» در ترمیم شاخه های عصب سیاتیک در موش به روش اتصال «انتها به کنار» که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۹۲ در مجله جراحی استخوان و مفاصل ایران از صفحه ۶ تا ۱۳ منتشر شده است.
نام: مقایسه دو روش «بخیه» و «چسب و بخیه» در ترمیم شاخه های عصب سیاتیک در موش به روش اتصال «انتها به کنار»
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بافت عصب
مقاله عصب پرونئال
مقاله عصب تبیال
مقاله چسب سیانواکریلات
مقاله موش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسینیان محمدعلی
جناب آقای / سرکار خانم: قریب آتوسا
جناب آقای / سرکار خانم: صاحبی جواد
جناب آقای / سرکار خانم: خندقی محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
پیش زمینه: استفاده از روش «انتها به کنار» در ترمیم عصب به تدریج مورد قبول جراحان ترمیمی قرار گرفته و به تازگی از چسب و بخیه به جای بخیه تنها برای ترمیم عصب استفاده می شود. در این مقاله دو روش «بخیه» و «چسب و بخیه» مقایسه شدند.
مواد و روش ها: در یک مطالعه تجربی، ۳۰ موش از نژاد ویستار به سه گروه (هر گروه شامل ۱۰ موش) تقسیم شدند. در گروه اول عصب فیبولار از قسمت پرکسیمال قطع و قسمت انتهایی آن به وسیله بخیه به «کنار» عصب تیبیال وصل گردید. در گروه دوم موش عصب فیبولار از قسمت پرکسیمال قطع و قسمت انتهایی به وسیله بخیه و چسب به صورت «انتها به کنار» به عصب تیبیال وصل شد. در گروه سوم عصب فیبولار از قسمت پرکسیمال قطع گردید و هیچ گونه عمل دیگری انجام نشد. هر ۳ گروه بعد از ۴ ماه ارزیابی شدند.
یافته ها: بعد از ۴ ماه در گروه اول و دوم بازیابی حرکت اندام تحتانی ایجاد شد ولی در گروه سوم هیچ گونه بازیابی در حرکت اندام ایجاد نشد. تعداد اکسون های بازسازی شده در گروه دوم بیشتر، و زمان جراحی در گروه دوم نسبت به گروه اول کوتاه تر بود.
نتیجه گیری: ترمیم عصب به شیوه «انتها به کنار» با بخیه و چسب از نظر زمان و رشد اکسون نسبت به روش ترمیم با بخیه بهتر می باشد و در مقایسه با قطع عصب بدون ترمیم «انتها به کنار» نتایج بهتری دارد. لذا در موارد ضروری می توان از روش «انتها به کنار» استفاده نمود.